صنعت خودرو و قطعه‌سازی ایران در شرایطی بحرانی قرار گرفته است؛ شرایطی که حاصل ترکیبی از سیاست‌گذاری‌های ناهماهنگ، بی‌ثباتی اقتصادی، تعرفه‌های وارداتی غیرهوشمند و نبود حمایت اجرایی از تولید داخل است.

امیرحسن کاکایی، استاد دانشکده مهندسی خودرو دانشگاه علم و صنعت، با انتقاد از تعرفه ۲۰ درصدی واردات خودروهای اقتصادی گفت: «در حالی که صنعت قطعه‌ در تنگنای نقدینگی، کمبود تجهیزات، نوسان ارز و قطعی انرژی گرفتار است، دولت راه را برای واردات خودروهای مونتاژی باز گذاشته که نتیجه آن، نابودی زنجیره تولید داخلی خواهد بود.»

کاکایی تأکید کرد: «در چین، قطعه‌سازان و خودروسازان تحت حمایت همه‌جانبه دولت هستند. اما در ایران نه تنها حمایت وجود ندارد، بلکه دولت حتی از مسئولیت‌های بدیهی خود مانند تأمین برق هم شانه خالی می‌کند.»

او با انتقاد از سیاست‌گذاران افزود: «در شرایطی که تولید به انرژی، ثبات ارزی، سرمایه‌گذاری و زیرساخت نیاز دارد، برخی مسئولان با بی‌اعتنایی کامل به مشکلات تولیدکنندگان، واردات را راه‌حل می‌دانند. این نگاه ضدتوسعه است و با آن نمی‌توان اشتغال صنعتی را حفظ کرد.»

کاکایی با اشاره به واردات گسترده ژنراتور در سال گذشته گفت: «سؤال اینجاست که سوخت این ژنراتورها قرار است از کجا تأمین شود؟ ظاهراً دیگر هدف توسعه صنعتی نیست، بلکه تأمین نیازهای لحظه‌ای با واردات اولویت دارد. این یعنی عقب‌گرد.»

او وضعیت فعلی ایران را با کشورهایی چون ترکیه مقایسه کرد و افزود: «برخلاف ترکیه که در چارچوب سیاست‌های صنعتی اروپا حرکت می‌کند، ما دچار بی‌برنامگی مطلق هستیم. تا چند سال پیش مزیت ما انرژی ارزان بود، اما حالا آن هم از دست رفته و صنعت بدون انرژی و ارز، عملاً متوقف شده است.»

کاکایی با اشاره به رشد شرکت‌های مونتاژی و وارداتی در برابر افول خودروسازان بزرگ گفت: «مسیر فعلی نه تنها به تعطیلی قطعه‌سازان خواهد انجامید، بلکه برندهای داخلی مانند ایران‌خودرو و سایپا را نیز به حاشیه خواهد راند. این روند به‌وضوح نشان می‌دهد که واردات جایگزین تولید شده و اشتغال ملی در معرض تهدید جدی قرار دارد.»

وی هشدار داد: «تا زمانی که برنامه توسعه صنعتی واقعی نداشته باشیم، واردات خودروهای نو و دست‌دوم، هرچند با تعرفه پایین، تنها زخم تازه‌ای بر پیکر نیمه‌جان تولید خواهد بود.»