آموزش و نکات فنی

با پیشرفت تکنولوژی خودروهای سبز و افزایش نگرانی‌ها درباره آلودگی هوا و مصرف سوخت، خودروهای هیبریدی و پلاگین هیبریدی به انتخاب‌های محبوب در بازار تبدیل شده‌اند. اما سوال اصلی این است: کدام یک برای شما مناسب‌تر است؟ در این مقاله از مجله خودرویی ماشین سه ، به بررسی کامل تفاوت‌ها، مزایا، معایب و کاربردهای هر دو نوع خودرو پرداخته و به شما کمک می‌کنیم تا با توجه به نیازها و سبک رانندگی خود، بهترین تصمیم را بگیرید. خودروهای هیبریدی چیستند؟ خودروهای هیبریدی یا Hybrid Vehicles خودروهایی هستند که از ترکیب موتور احتراقی (بنزینی یا دیزلی) و موتور الکتریکی برای حرکت استفاده می‌کنند. در این سیستم، موتور الکتریکی به کمک باتری‌های کوچک، بخش عمده‌ای از انرژی لازم برای حرکت در سرعت‌های پایین و توقف و حرکت‌های شهری را تامین می‌کند و موتور بنزینی تنها زمانی فعال می‌شود که نیاز به قدرت بیشتر یا شارژ باتری باشد. ویژگی‌های کلیدی خودروهای هیبریدی: مصرف سوخت پایین‌تر: موتور الکتریکی در حرکت‌های کم‌سرعت و ترافیک شهری سوخت کمتری مصرف می‌کند. دوام باتری مناسب: باتری‌های خودروهای هیبریدی کوچک‌تر هستند و طول عمر بیشتری دارند. قابلیت شارژ خودکار: باتری‌ها از طریق ترمز احیاکننده (Regenerative Braking) و موتور بنزینی شارژ می‌شوند؛ نیازی به اتصال به پریز برق نیست. مزایای خودروهای هیبریدی ۱. هزینه اولیه کمتر: به دلیل باتری کوچک‌تر و فناوری ساده‌تر، قیمت خودروهای هیبریدی نسبت به پلاگین هیبریدی پایین‌تر است. ۲. سرویس و نگهداری ساده‌تر: سیستم‌های کمتر پیچیده باعث کاهش هزینه تعمیرات و نگهداری می‌شوند. ۳. مصرف سوخت پایین در شهر: در ترافیک شهری و مسیرهای کوتاه، موتور الکتریکی به کمک موتور بنزینی می‌آید و سوخت مصرفی کاهش می‌یابد. ۴. دوام بالاتر باتری: باتری کوچک‌تر و کمتر استفاده‌شده، طول عمر بیشتری دارد و نیاز به جایگزینی زودهنگام ندارد . معایب ماشین های هیبریدی: پیمایش محدود بدون سوخت: در مسافت‌های طولانی هنوز به موتور بنزینی وابسته است. کاهش کارایی در بزرگراه‌ها: در سرعت‌های بالا، مصرف سوخت نسبت به خودروهای تمام برقی کمتر کاهش می‌یابد. چه کسی باید خودرو هایبریدی بخرد؟ اگر شما: در شهر و مسیرهای کوتاه رانندگی می‌کنید ، بودجه محدودی برای خرید خودرو دارید ، می‌خواهید هزینه تعمیرات و نگهداری پایین باشد ، خودروهای هیبریدی گزینه ایده‌آلی برای شما هستند. این خودروها برای رانندگی شهری و کاهش مصرف سوخت طراحی شده‌اند و بدون نیاز به شارژ خارجی، کارایی قابل قبولی دارند. خودروهای پلاگین هیبریدی چیستند؟ خودروهای پلاگین هیبریدی یا Plug-in Hybrid Electric Vehicles (PHEV) نسخه پیشرفته خودروهای هیبریدی هستند که باتری‌های بزرگ‌تر و امکان شارژ از طریق برق شهری دارند. این ویژگی امکان پیمایش طولانی‌تر با انرژی الکتریکی را فراهم می‌کند و وابستگی به سوخت فسیلی را کاهش می‌دهد. ویژگی‌های کلیدی خودروهای پلاگین هیبریدی: پیمایش بیشتر با برق: خودروهای PHEV معمولاً می‌توانند بین ۳۰ تا ۸۰ کیلومتر فقط با باتری حرکت کنند. شارژ خارجی: باتری‌ها می‌توانند از طریق پریز خانگی یا ایستگاه شارژ عمومی شارژ شوند. انعطاف‌پذیری بیشتر: در مسافت‌های طولانی، موتور بنزینی فعال می‌شود و خودرو به عنوان هیبریدی عمل می‌کند، بنابراین نگرانی بابت محدودیت شارژ وجود ندارد. مزایای خودروهای پلاگین هیبریدی ۱. پیمایش بیشتر با انرژی پاک: امکان حرکت طولانی‌تر با باتری باعث کاهش مصرف سوخت و آلایندگی می‌شود. ۲. انعطاف‌پذیری برای مسافت طولانی: موتور بنزینی همواره در دسترس است، بنابراین نگرانی بابت محدودیت شارژ وجود ندارد. ۳. مزایای مالیاتی و انگیزشی: در بسیاری از کشورها، خودروهای پلاگین هیبریدی شامل تخفیف‌های مالیاتی و تشویق‌های دولتی می‌شوند. ۴. رانندگی با آلایندگی صفر در مسیر کوتاه: برای استفاده شهری کوتاه، خودرو عملاً یک خودرو برقی عمل می‌کند معایب پلاگین هیبریدی: هزینه خرید بالاتر: باتری بزرگ‌تر و تکنولوژی پیچیده‌تر قیمت اولیه را افزایش می‌دهد. نیاز به شارژ منظم: بدون شارژ منظم، خودرو بیشتر به موتور بنزینی وابسته است و مزایای مصرف انرژی پاک کاهش می‌یابد. وزن بیشتر: باتری بزرگ‌تر باعث افزایش وزن خودرو و کاهش کارایی دینامیکی می‌شود. چه کسی باید خودرو پلاگین هیبریدی بخرد؟ اگر شما: مسافت طولانی رانندگی می‌کنید ، می‌خواهید بیشترین استفاده از انرژی پاک و کاهش آلایندگی را داشته باشید ، بودجه بیشتری برای خرید خودرو دارید ، خودروهای پلاگین هیبریدی بهترین انتخاب هستند. این خودروها ترکیبی از مزایای خودروهای تمام برقی و هیبریدی سنتی را ارائه می‌دهند و انعطاف کافی برای سفرهای شهری و بین‌شهری فراهم می‌کنند. تفاوت‌های اساسی هیبریدی و پلاگین هیبریدی ویژگی خودرو هیبریدی (HEV) پلاگین هیبریدی (PHEV) باتری کوچک، شارژ از موتور و ترمز احیاکننده بزرگ‌تر، قابل شارژ از برق پیمایش با برق محدود (کمتر از ۲ کیلومتر) قابل توجه (۳۰ تا ۸۰ کیلومتر) مصرف سوخت کاهش متوسط کاهش بیشتر به دلیل امکان استفاده کامل از برق هزینه خرید پایین‌تر بالاتر به دلیل باتری بزرگ‌تر و تکنولوژی پیشرفته نیاز به شارژ خارجی ندارد دارد (از پریز خانگی یا ایستگاه شارژ) مناسب برای رانندگی شهری عالی عالی، با انعطاف بیشتر برای مسافت‌های طولانی مهمترین دلایل انتخاب خودروهای هیبریدی و پلاگین هیبریدی در بازار ایران، به دلیل محدودیت‌های زیرساخت شارژ و قیمت سوخت، انتخاب خودروهای هیبریدی یا پلاگین هیبریدی باید با توجه به چند نکته باشد: دسترسی به ایستگاه شارژ: اگر به شارژر خانگی یا عمومی دسترسی ندارید، خودرو پلاگین هیبریدی مزیت زیادی ندارد. قیمت و بودجه: هزینه اولیه و نگهداری خودرو باید با بودجه شما همخوانی داشته باشد. نوع مسیرها: مسیرهای کوتاه شهری، خودرو هیبریدی و مسیرهای طولانی بین‌شهری، پلاگین هیبریدی مناسب‌تر است. جمع‌بندی تفاوت های اصلی ماشین های هیبریدی با پلاگین هیبرید در نهایت، انتخاب بین خودرو هیبریدی (HEV) و پلاگین هیبریدی (PHEV) به سبک رانندگی، بودجه و دسترسی به شارژ بستگی دارد. خودروهای هیبریدی برای استفاده شهری، مقرون‌به‌صرفه و نگهداری آسان مناسب‌اند. خودروهای پلاگین هیبریدی برای کسانی که به دنبال کاهش مصرف سوخت و آلایندگی و انعطاف بیشتر هستند، ایده‌آل‌اند. با توجه به روند جهانی و سیاست‌های حمایت از خودروهای برقی، هر دو نوع خودرو می‌توانند بخشی از سبک زندگی سبز و پایدار شما باشند. انتخاب درست، ترکیبی از نیاز شخصی، مسیرهای رانندگی و بودجه خواهد بود.

سرویس دوره‌ای خودرو یکی از مهم‌ترین عواملی است که طول عمر موتور، کارایی قطعات و ایمنی راننده و سرنشینان را تضمین می‌کند. بسیاری از رانندگان تصور می‌کنند خودرو نیاز به سرویس فقط زمانی دارد که مشکلی ایجاد شود، اما واقعیت این است که پیشگیری بهتر از درمان است . سرویس منظم به معنای بررسی منظم موتور، ترمز، سیستم تعلیق، تایرها و سایر اجزای حیاتی خودرو است و می‌تواند از هزینه‌های سنگین تعمیرات در آینده جلوگیری کند. در این مقاله از مجله خودرویی ماشین سه ، ما به بررسی کامل زمان‌بندی سرویس‌ها، اجزای مهمی که باید بررسی شوند، نکات کاربردی برای نگهداری بین سرویس‌ها و مزایای رعایت سرویس‌های دوره‌ای می‌پردازیم. چرا سرویس دوره‌ای خودرو اهمیت دارد؟ سرویس منظم خودرو مزایای متعددی دارد که هر راننده‌ای باید بداند: افزایش طول عمر قطعات خودرو تعویض به‌موقع روغن، فیلترها، تسمه‌ها و سایر قطعات مصرفی باعث می‌شود موتور و سایر سیستم‌ها دیرتر دچار فرسودگی شوند. کاهش هزینه‌های تعمیرات ناگهانی بسیاری از تعمیرات پرهزینه با انجام سرویس‌های دوره‌ای قابل پیشگیری هستند. بررسی مرتب سیستم ترمز، موتور و باتری مانع از خرابی‌های ناگهانی می‌شود. بهبود ایمنی رانندگی بررسی سیستم ترمز، چراغ‌ها و تایرها در سرویس دوره‌ای خطرات ناشی از خرابی‌های ناگهانی را کاهش می‌دهد. کاهش مصرف سوخت و افزایش راندمان موتور موتور سالم و سیستم‌های کارآمد باعث کاهش مصرف سوخت و افزایش کارایی خودرو می‌شوند. بهترین زمان برای انجام سرویس‌های دوره‌ای زمان‌بندی سرویس خودرو معمولاً بر اساس کیلومتر طی شده یا مدت زمان گذشته از آخرین سرویس تعیین می‌شود. این زمان ممکن است بسته به مدل و برند خودرو متفاوت باشد، اما استانداردهای عمومی به شرح زیر است: سرویس اولیه (0 تا 5000 کیلومتر) بررسی و تعویض روغن موتور بررسی سیستم ترمز و چراغ‌ها کنترل فشار و وضعیت تایرها بررسی اولیه سیستم خنک‌کننده و باتری سرویس کوتاه‌مدت (5000 تا 15000 کیلومتر) تعویض فیلتر هوا و فیلتر روغن بررسی سطح مایعات خودرو (روغن ترمز، ضدیخ، شیشه‌شوی) بررسی تسمه‌ها، اتصالات موتور و وضعیت شمع‌ها سرویس میان‌مدت (15000 تا 30000 کیلومتر) بررسی سیستم تعلیق و جلوبندی تعویض شمع‌ها و فیلتر کابین بررسی سیستم خنک‌کننده و ترمز سرویس بلندمدت (30000 کیلومتر به بالا) بررسی و در صورت نیاز تعویض تسمه تایم بررسی باتری و سیستم برق‌رسانی تعویض روغن گیربکس و سایر مایعات هیدرولیک نکته مهم: همیشه دفترچه راهنمای خودرو را بررسی کنید، زیرا برخی خودروها نیازمند بازه‌های سرویس کوتاه‌تر یا طولانی‌تر هستند. اجزای کلیدی سرویس دوره‌ای خودرو 1. موتور و سیستم روغن‌کاری روغن موتور نقش حیاتی در کاهش اصطکاک بین قطعات و خنک‌کاری موتور دارد. تعویض منظم روغن و فیلتر، افزایش طول عمر موتور و کاهش مصرف سوخت را تضمین می‌کند. 2. سیستم ترمز لنت‌ها، دیسک‌ها و روغن ترمز باید به‌صورت منظم بررسی شوند. هر گونه خرابی در این بخش می‌تواند خطر جانی داشته باشد. 3. تایرها و سیستم تعلیق بررسی عمق آج و فشار تایرها بررسی کمک فنرها و جلوبندی برای جلوگیری از سایش غیرمتوازن تایر 4. باتری و سیستم برق خودرو تست ولتاژ و وضعیت باتری بررسی کابل‌ها و اتصالات اطمینان از کارکرد صحیح چراغ‌ها و تجهیزات الکترونیکی 5. مایعات و سیستم خنک‌کننده بررسی سطح ضدیخ، روغن گیربکس و مایعات هیدرولیک بررسی سیستم شیشه‌شوی 6. چراغ‌ها و روشنایی بررسی چراغ‌های جلو، عقب و مه‌شکن تعویض به‌موقع لامپ‌های سوخته نکات مهم برای نگهداری خودرو بین سرویس‌ها نگهداری منظم خودرو تنها به سرویس دوره‌ای محدود نمی‌شود؛ رعایت برخی نکات ساده و روزانه می‌تواند طول عمر قطعات را افزایش دهد، هزینه‌های تعمیرات ناگهانی را کاهش دهد و تجربه رانندگی امن‌تر و راحت‌تری برای شما فراهم کند. با انجام این اقدامات، حتی بین دو نوبت سرویس رسمی، خودرو شما در بهترین شرایط باقی می‌ماند. اقدامات پیشنهادی: بررسی روزانه فشار تایر و سطح مایعات: فشار نامناسب تایر یا کمبود مایعات مانند روغن موتور، ضدیخ و شیشه‌شوی می‌تواند به قطعات آسیب برساند. رانندگی آرام و بدون فشار بیش از حد: شتاب‌گیری یا ترمز شدید مکرر باعث فرسایش موتور و سیستم تعلیق می‌شود. کنترل دمای موتور: از رانندگی طولانی با موتور داغ یا زمانی که نشانگر دما بالا رفته، خودداری کنید. شستشوی منظم و محافظت از رنگ بدنه: گرد و غبار، نمک و آلودگی‌ها می‌توانند به رنگ و بدنه خودرو آسیب بزنند و خوردگی ایجاد کنند. بررسی چراغ‌ها و تجهیزات الکترونیکی: اطمینان حاصل کنید که چراغ‌ها و چراغ‌های مه‌شکن، شیشه‌شوی و سایر تجهیزات الکتریکی به درستی کار می‌کنند. توجه به صداها و علائم غیرمعمول: هر گونه صدا، لرزش یا عملکرد غیرعادی باید سریع بررسی و رفع شود تا آسیب جدی ایجاد نشود . مزایای رعایت سرویس‌های دوره‌ای برای مالک خودرو کاهش ریسک خرابی ناگهانی و هزینه‌های اضافی افزایش ارزش خودرو هنگام فروش اطمینان از ایمنی بیشتر راننده و سرنشینان بهبود کارایی موتور و کاهش مصرف سوخت جمع‌بندی سرویس‌های دوره‌ای خودرو ترکیبی از زمان‌بندی مناسب، بررسی قطعات حیاتی و نگهداری بین سرویس‌هاست. رعایت این نکات باعث می‌شود خودرو طول عمر بیشتری داشته باشد، هزینه‌های تعمیرات کاهش یابد و تجربه رانندگی ایمن و راحت‌تری داشته باشید. 📍 اگر می‌خواهید خودرویتان همیشه سالم و آماده رانندگی باشد؛ همین امروز با مراکز سرویس معتبر همکاری کنید و سرویس دوره‌ای خودروی خود را به‌موقع انجام دهید

با فرارسیدن فصل پاییز و کاهش تدریجی دما، رانندگی در جاده‌ها و خیابان‌ها نیازمند آمادگی بیشتری است. برگ‌های خیس، باران‌های مداوم و کاهش دید در هوای مه‌آلود، می‌تواند شرایط رانندگی را خطرناک کند. آماده‌سازی خودرو برای این شرایط، علاوه بر افزایش امنیت شما، از خرابی‌های احتمالی جلوگیری کرده و عمر قطعات خودرو را افزایش می‌دهد. در این مقاله، یک چک‌لیست جامع برای آماده‌سازی ماشین در پاییز ارائه شده است. راهنمای کامل آماده سازی خودرو برای فصل پاییز ۱. بررسی و تعویض لاستیک‌ها لاستیک‌ها مهم‌ترین بخش خودرو در فصل بارانی و سرد هستند. لاستیک‌های فرسوده یا نامناسب باعث کاهش چسبندگی و افزایش احتمال لغزش خودرو می‌شوند. نکات کلیدی: عمق عاج لاستیک را بررسی کنید؛ حداقل ۳ میلی‌متر توصیه می‌شود. فشار هوا را متناسب با توصیه کارخانه تنظیم کنید. در صورت نیاز به تعویض، از لاستیک‌های مخصوص تمام فصل یا زمستان استفاده کنید. ۲. کنترل سیستم ترمز ترمزها نقش حیاتی در جلوگیری از تصادف دارند، به‌ویژه در جاده‌های خیس و لغزنده. بررسی کنید: لنت‌ها فرسوده نباشند و ضخامت کافی داشته باشند. دیسک‌ها سالم و بدون ترک یا خوردگی باشند. مایع ترمز در سطح مناسب و تازه باشد. ۳. چراغ‌ها و شیشه‌ها دید کافی در هوای بارانی و مه‌آلود بسیار مهم است. اقدامات پیشنهادی: چراغ‌های جلو، عقب، مه‌شکن و راهنماها را بررسی کنید. شیشه‌ها و آینه‌ها را تمیز کرده و در صورت نیاز شیشه‌شور یا تیغه‌های برف‌پاک‌کن را تعویض کنید. مطمئن شوید سیستم بخاری و ضد بخار شیشه‌ها به خوبی کار می‌کند. ۴. سیستم گرمایش و تهویه در پاییز، اختلاف دما بین داخل و خارج خودرو می‌تواند باعث بخار گرفتن شیشه‌ها شود. نکات ایمنی: بررسی سیستم گرمایش و بخاری خودرو تست سیستم تهویه برای جلوگیری از بخار گرفتن شیشه‌ها. استفاده از تهویه مطبوع برای کاهش رطوبت داخل کابین. چک لیست مراقبت از خودرو در پاییز ۵. باتری و سیستم برقی سرما و باران می‌تواند فشار زیادی بر باتری و قطعات الکتریکی وارد کند: تست ولتاژ باتری و اطمینان از شارژ کامل آن. بررسی کابل‌ها و اتصالات برای جلوگیری از خوردگی یا شل شدن. کنترل عملکرد استارت و چراغ‌های داشبورد. ۶. مایعات خودرو مایعات نقش مهمی در عملکرد خودرو در سرما دارند: روغن موتور مناسب فصل پاییز را استفاده کنید. روغن با ویسکوزیته پایین در سرما بهتر کار می‌کند. ضد یخ رادیاتور را بررسی و در صورت نیاز جایگزین کنید. سطح مایع شیشه‌شور و مایع ترمز را کنترل کنید. ۷. تجهیزات ایمنی و اضطراری بهتر است همیشه تجهیزات اضطراری خودرو آماده باشد: جلیقه شبرنگ، مثلث هشدار و چراغ قوه. زنجیر چرخ در صورت بارش سنگین برف یا یخ. کابل باتری و جعبه کمک‌های اولیه. ۸. رانندگی ایمن در هوای بارانی و پاییزی پس از آماده‌سازی خودرو، رعایت نکات رانندگی ایمن ضروری است: سرعت را متناسب با شرایط جاده کاهش دهید. فاصله طولی با خودرو جلویی را بیشتر کنید. از ترمز ناگهانی و شتاب‌گیری شدید اجتناب کنید. چراغ‌ها را روشن نگه دارید تا دید شما و خودروهای دیگر افزایش یابد. توصیه‌های عملی برای رانندگی ایمن در پاییز فصل پاییز با بارش‌های مکرر، برگ‌های خیس روی جاده و کاهش دید ناشی از شب‌های طولانی‌تر، چالش‌های خاصی برای رانندگان ایجاد می‌کند. برای رانندگی ایمن در این فصل، رعایت چند نکته ساده اما حیاتی بسیار اهمیت دارد: حفظ فاصله ایمنی: جاده‌های خیس باعث افزایش طول توقف خودرو می‌شوند. فاصله مناسب با خودرو جلویی، به ویژه در روزهای بارانی، می‌تواند از بروز تصادف جلوگیری کند. کاهش سرعت: سرعت بالای رانندگی در شرایط مرطوب و لغزنده خطرناک است. سرعت خود را کمتر از حد مجاز و متناسب با وضعیت جاده تنظیم کنید. استفاده از چراغ‌ها: روشن کردن چراغ‌های جلو و عقب در روزهای بارانی یا مه‌آلود، دید شما را افزایش داده و به دیگر رانندگان امکان تشخیص بهتر خودروتان را می‌دهد. مراقبت از سطح جاده: هنگام عبور از برگ‌های خیس یا لجن روی جاده، از حرکات ناگهانی فرمان یا ترمز شدید خودداری کنید تا خودرو دچار لغزش نشود. توجه به سیستم‌های خودرو: مطمئن شوید که ترمزها، لاستیک‌ها و سیستم روشنایی خودرو در وضعیت مناسب هستند تا در مواقع اضطراری عملکرد لازم را ارائه دهند. رعایت این نکات ساده می‌تواند تجربه رانندگی شما در پاییز را ایمن‌تر و بدون استرس کند و احتمال حوادث را به حداقل برساند. جمع‌بندی با رعایت این چک‌لیست پاییزی خودرو ، می‌توانید ایمنی خود و سرنشینان را در هوای بارانی و سرد افزایش دهید و از خرابی‌های غیرمنتظره جلوگیری کنید. آماده‌سازی خودرو نه تنها در شرایط اضطراری، بلکه در رانندگی روزمره پاییز، آسودگی و اعتماد به نفس بیشتری به راننده می‌دهد.

با افزایش قیمت سوخت، سخت‌گیری‌های زیست‌محیطی و نیاز به کاهش آلایندگی، خودروهای هیبریدی کم‌کم در بازار ایران جای خود را باز کرده‌اند. اما برخلاف خودروهای بنزینی، نگهداری این نوع خودروها نیازمند دانش تخصصی و رعایت نکاتی دقیق‌تر است. در این مقاله از مجله ماشین سه ، یک راهنمای کامل برای نگهداری خودروهای هیبریدی در شرایط واقعی ایران ، از اقلیم گرفته تا وضعیت خدمات پس از فروش، ارائه می‌دهیم. ⚙️ سیستم هیبریدی چگونه کار می‌کند؟ خودروهای هیبریدی ترکیبی از دو پیشرانه هستند: موتور احتراق داخلی (بنزینی یا دیزلی) موتور الکتریکی با باتری قابل شارژ سه نوع رایج از سیستم‌های هیبریدی وجود دارد: نوع سیستم ویژگی در ایران Mild Hybrid کمک محدود به موتور بنزینی در برخی محصولات چینی Full Hybrid امکان حرکت با موتور الکتریکی در سرعت پایین تویوتا پریوس، هیوندای سوناتا هیبرید Plug-in Hybrid قابلیت شارژ با برق شهری کمتر در ایران به‌دلیل نبود زیرساخت 🔋 نگهداری باتری هیبریدی ✅ چرا مهم است؟ باتری مهم‌ترین و گران‌ترین بخش خودروی هیبریدی است و عمر متوسط آن بین ۷ تا ۱۰ سال است. 🔍 نکات حیاتی: هفته‌ای چند بار رانندگی کنید. خواباندن خودرو باعث کاهش طول عمر باتری می‌شود. پارک طولانی‌مدت زیر آفتاب ممنوع! دمای بالا باتری را فرسوده می‌کند. هوای خنک بهتر است: کولر خودرو نه تنها کابین، بلکه باتری را هم خنک می‌کند. از تخلیه کامل باتری جلوگیری کنید. نگذارید چراغ اخطار باتری روشن شود. 💰 هزینه تعویض باتری: در خودروهایی مثل تویوتا پریوس، هزینه باتری بین ۸۰ تا ۱۵۰ میلیون تومان است (بسته به مدل و سال ساخت). 🛠 سرویس دوره‌ای خودروهای هیبریدی روغن موتور و فیلتر: تعویض هر ۸ تا ۱۰ هزار کیلومتر استفاده از روغن‌های مخصوص با ویسکوزیته پایین شمع‌ها: با توجه به استارت/استاپ زیاد، شمع‌ها زودتر فرسوده می‌شوند. تعویض هر ۳۰ تا ۴۰ هزار کیلومتر فیلتر هوا و کابین: تعویض فصلی توصیه می‌شود، به‌ویژه در هوای آلوده‌ی شهرهایی مثل تهران یا مشهد. 🧊 خنک‌کاری باتری؛ نکته‌ای که اکثر رانندگان نمی‌دانند بسیاری از خودروهای هیبریدی دارای سیستم خنک‌کننده اختصاصی برای باتری هستند. نکات نگهداری: فیلتر هوای فن باتری را هر ۶ ماه تمیز یا تعویض کنید. کانال‌های هوا را مسدود نکنید. حتی با وسایل روی صندلی عقب! هر ۵ هزار کیلومتر فن باتری را بررسی کنید. 🧯 سیستم ترمز احیاشونده (Regenerative Braking) در این سیستم، هنگام ترمز کردن، انرژی حرکتی به برق تبدیل شده و باتری را شارژ می‌کند. توصیه‌ها: از رانندگی پرشتاب پرهیز کنید. این سیستم در رانندگی ملایم بهتر عمل می‌کند. لنت ترمز دیرتر تمام می‌شود، ولی باید بررسی شود. سرویس ترمز هر ۱۵ تا ۲۰ هزار کیلومتر الزامی است. 🏞 تاثیر شرایط اقلیمی ایران در مناطق گرم (اهواز، یزد، بوشهر): باتری دچار افت عملکرد می‌شود. همیشه سایه‌بان استفاده کنید و فن خنک‌کننده را چک کنید. در مناطق سرد (ارومیه، سنندج): در دمای زیر صفر، باتری دیرتر شارژ می‌شود. در زمستان، خودرو را چند دقیقه گرم کنید قبل از حرکت. 📉 آیا نگهداری خودروهای هیبریدی گران است؟ ✅ در کوتاه‌مدت: کم‌هزینه‌تر از خودروهای بنزینی (مصرف سوخت پایین، استهلاک کمتر) ❌ در بلندمدت: هزینه‌های خاص مانند باتری و قطعات الکترونیکی جدول مقایسه هزینه نگهداری: بخش خودرو بنزینی خودرو هیبریدی روغن و فیلتر ۸۰۰ هزار تومان ۱ میلیون تومان باطری اصلی ۳ میلیون تومان ۱۰۰ میلیون تومان مصرف سوخت ۱۰۰ کیلومتر ۱۰ لیتر ۴ تا ۵ لیتر 📍 سوالات متداول نکات کاربردی برای افزایش عمر و کارایی خودروهای هیبریدی 🚗 آیا خودروهای هیبریدی در ایران صرفه دارند؟ اگر مصرف روزانه بالا باشد (مثلاً اسنپ، تپسی، یا کارمندان بین‌شهری)، قطعاً بله. ⚠️ اگر باتری خراب شود، باید کل پک را تعویض کنم؟ خیر، برخی مراکز تخصصی سلول‌های معیوب را جداگانه تعویض می‌کنند. 🔌 آیا می‌توان خودرو هیبریدی را در خانه شارژ کرد؟ فقط در مدل‌های Plug-in Hybrid. اکثر مدل‌های موجود در ایران Full Hybrid هستند و نیازی به شارژ دستی ندارند. ✅ چک‌لیست نگهداری ماهانه خودرو هیبریدی آیتم وضعیت بررسی بررسی سطح روغن موتور ✅ بررسی باتری ۱۲ ولت ✅ تمیز کردن فیلتر فن باتری ✅ بررسی فشار باد لاستیک‌ها ✅ فعال‌سازی دوره‌ای فن خنک‌کننده ✅ 🎯 نتیجه‌گیری نگهداری درست از خودروی هیبریدی در ایران نیاز به دانش دقیق و کمی حوصله دارد. اما در عوض، شما: مصرف سوخت پایین‌تری دارید آلودگی کمتری تولید می‌کنید و تجربه‌ی رانندگی نرم و هوشمندانه‌تری خواهید داشت با رعایت نکات این راهنما از مجله ماشین سه ، می‌توانید سال‌ها از خودروی هیبریدی خود بدون نگرانی استفاده کنید.

احساس بوی بنزین در داخل کابین خودرو، علاوه بر آزاردهنده بودن، می‌تواند نشانه‌ای از وجود یک مشکل فنی خطرناک باشد. نادیده گرفتن این بو ممکن است به مشکلات جدی‌تر، از جمله خطر آتش‌سوزی یا مسمومیت منجر شود. در این مقاله از مجله خودرویی ماشین سه ، به مهم‌ترین دلایل پخش شدن بوی بنزین در کابین خودرو، خطرات احتمالی و روش‌های رفع آن می‌پردازیم. مهمترین علت های پخش شدن بوی بنزین داخل ماشین ۱. نشت بنزین از سیستم سوخت‌رسانی یکی از رایج‌ترین دلایل بوی بنزین در داخل خودرو، نشت از مخزن یا مسیرهای سوخت است. این نشت ممکن است در لوله‌های انتقال سوخت، ریل انژکتورها یا خود باک رخ داده باشد. بررسی زیر خودرو برای مشاهده لکه‌های بنزین یا بوی شدید اطراف چرخ‌های عقب می‌تواند نشانه‌ای از این مشکل باشد. ۲. درب باک سوخت شل یا خراب اگر درب باک به‌درستی بسته نشود یا واشر آن خراب باشد، بخارات بنزین می‌توانند به بیرون نشت کرده و وارد کابین شوند، به‌خصوص اگر خودروی شما سیستم تهویه معیوب داشته باشد. ۳. خرابی سیستم تبخیر سوخت (EVAP) سیستم EVAP برای جلوگیری از خروج بخارات بنزین به محیط طراحی شده است. خرابی در شیر برقی، شیلنگ‌ها یا کنیستر کربن (کنیستر بخارات سوخت) می‌تواند باعث نشت بخار و بوی بنزین شود. این مشکل معمولاً با چراغ چک موتور همراه است. ۴. نشتی در انژکتورها یا اورینگ‌ها اگر انژکتورها نشتی داشته باشند یا اورینگ‌های اطراف آن‌ها پوسیده باشند، بنزین به بیرون تراوش کرده و بوی آن به داخل خودرو می‌رسد. این مشکل معمولاً با مصرف بالای سوخت و کاهش عملکرد موتور همراه است. ۵. ریختن اتفاقی بنزین روی بدنه یا اطراف درب باک اگر هنگام سوخت‌گیری مقداری بنزین روی بدنه یا اطراف درب باک ریخته شده باشد، بوی آن ممکن است تا مدت‌ها باقی بماند. شستن محل با آب و مواد شوینده مناسب معمولاً این بو را برطرف می‌کند. ۶. قدیمی بودن خودرو و نشتی از قطعات فرسوده در خودروهای قدیمی‌تر، فرسودگی لوله‌ها، درزها و اتصالات سیستم سوخت‌رسانی می‌تواند به نشت بنزین و بوی آن در کابین منجر شود. ۷. خرابی واشر درب صندوق عقب یا کف خودرو در برخی موارد، بخارات بنزین از ناحیه باک یا مخزن در قسمت عقب خودرو به دلیل خرابی واشرها یا منافذ باز، به داخل اتاق نشت می‌کند. خطرات استشمام بوی بنزین در خودرو بوی بنزین نشانه‌ای از نشت سوخت یا بخارات آن است که می‌تواند: خطر آتش‌سوزی در اثر جرقه یا گرما را افزایش دهد. باعث سرگیجه، حالت تهوع یا مسمومیت در اثر استنشاق طولانی‌مدت شود. آسیب به محیط‌زیست وارد کند. ❌ چه باید کرد؟ راهکارهای پیشنهادی خودرو را سریعاً به تعمیرگاه مجاز ببرید. از روشن کردن وسایل برقی در خودرو هنگام وجود بوی شدید بنزین خودداری کنید. بررسی درب باک و اطمینان از بسته بودن آن بررسی سیستم تهویه خودرو جمع بندی استشمام بوی بنزین داخل خودرو بوی بنزین در خودرو بیش از آنکه فقط یک مزاحمت بویایی باشد، زنگ خطر ایمنی است. این بو می‌تواند از یک نشتی کوچک یا یک خرابی مهم در سیستم سوخت باشد که اگر جدی گرفته نشود، جان سرنشینان و سلامت خودرو را تهدید می‌کند. با رعایت نکات نگهداری، بررسی منظم و توجه به علائم اولیه، می‌توانید از این خطر پیشگیری کرده و تجربه رانندگی امن‌تری داشته باشید.

یکی از مشکلات رایج در خودروها که بسیاری از رانندگان با آن مواجه می‌شوند، کشیده شدن فرمان به یک سمت در زمان رانندگی است. این اتفاق معمولاً در سرعت بالا بیشتر احساس می‌شود و می‌تواند باعث خستگی راننده، کاهش کنترل خودرو و در برخی موارد حتی خطرات جدی برای ایمنی سرنشینان شود. در حالی که ممکن است راننده ابتدا تصور کند مشکل از جاده یا شیب سطح است، اما در واقع دلایل فنی مختلفی می‌توانند موجب بروز این وضعیت شوند. شناخت این دلایل و آگاهی از راهکارهای رفع آن می‌تواند از بروز خسارت بیشتر به خودرو و افزایش خطرات احتمالی جلوگیری کند. دلایل اصلی کشیده شدن فرمان خودرو به یک سمت تنظیم نبودن زوایای چرخ (Wheel Alignment): مهم‌ترین دلیل کشیده شدن خودرو به یک طرف، تنظیم نبودن زوایای چرخ است. وقتی زوایای toe، camber یا caster از حالت استاندارد خارج شوند، چرخ‌ها به درستی روی سطح جاده قرار نمی‌گیرند و باعث می‌شوند خودرو به یک سمت متمایل شود. تنظیم مجدد این زوایا در مراکز تخصصی سرویس جلوبندی قابل انجام است. تفاوت در فشار باد لاستیک‌ها: اگر فشار باد یکی از لاستیک‌های جلو کمتر از دیگری باشد، مقاومت بیشتری در آن چرخ ایجاد می‌شود و خودرو به همان سمت کشیده می‌شود. بررسی منظم و تنظیم صحیح باد تایرها می‌تواند از بروز این مشکل جلوگیری کند. سایش نابرابر لاستیک‌ها: اگر لاستیک‌ها به طور نامتوازن ساییده شده باشند (مثلاً یکی صاف‌تر از دیگری باشد)، ممکن است خودرو در حین حرکت به یک سمت منحرف شود. سایش نابرابر می‌تواند نشانه‌ای از تنظیم نبودن فرمان یا سیستم تعلیق باشد و باید جدی گرفته شود. ایراد در سیستم ترمز: اگر یکی از ترمزهای جلو (یا عقب) درگیر باشد یا درست عمل نکند، ممکن است هنگام ترمز گرفتن یا حتی در زمان رانندگی عادی، خودرو به یک سمت کشیده شود. معمولاً ترمز چسبیده (گیرپاژ) یا خرابی کالیپر می‌تواند این اثر را داشته باشد. بررسی سیستم ترمز در چنین شرایطی ضروری است. خرابی در سیستم تعلیق یا جلوبندی: مشکلاتی مانند شل شدن یا خرابی بوش‌ها، طبق، سیبک یا کمک‌فنرها می‌تواند باعث عدم تعادل در سیستم جلوبندی شده و خودرو را به یک سمت بکشاند. این موارد معمولاً با صداهای غیرعادی یا لرزش فرمان نیز همراه هستند. تفاوت در نوع یا کیفیت لاستیک‌ها: استفاده از لاستیک‌های غیرهم‌نوع یا با برندهای مختلف در محور جلو می‌تواند باعث اختلاف در عملکرد و نهایتاً کشیده شدن فرمان شود. توصیه می‌شود لاستیک‌های یک محور، همیشه از یک برند، مدل و سایز مشابه باشند. تغییرات در سطح جاده: گاهی سطح جاده یا شیب طبیعی آن باعث کشش خودرو به یک سمت می‌شود. اگر فقط در مسیرهای خاصی این کشیدگی را احساس می‌کنید، احتمال دارد ایراد از سطح جاده باشد و نه خودرو. عدم تراز بودن فرمان (Steering Wheel Off-Center): گاهی تنظیم نبودن فرمان یا نصب نادرست آن پس از تعمیرات، باعث می‌شود حتی در حالت حرکت مستقیم، خودرو به سمت خاصی کشیده شود. این مورد باید توسط مکانیک بررسی شود. نکات مهم برای رفع مشکل کشیده شدن فرمان تنظیم جلوبندی را جدی بگیرید: اولین اقدام مراجعه به مرکز تخصصی تنظیم فرمان و جلوبندی برای بررسی زوایای چرخ است. فشار باد تایرها را چک کنید: استفاده از فشارسنج دقیق برای تنظیم باد لاستیک‌ها طبق دفترچه راهنما الزامی است. چرخ‌ها را جابجا کنید: گاهی تعویض محل چرخ‌ها (Rotation) می‌تواند تفاوت ساییدگی را جبران کند. سیستم ترمز را بررسی کنید: در صورت احساس چسبندگی یا بوی لنت، خودرو را نزد مکانیک متخصص ببرید. بازدید دوره‌ای سیستم تعلیق: در فواصل مشخص وضعیت طبق‌ها، بوش‌ها، سیبک‌ها و کمک‌فنرها را بررسی کنید. از لاستیک‌های یکسان استفاده کنید: برند و سایز متفاوت می‌تواند عامل اختلال در فرمان‌پذیری باشد. جمع بندی کشیده شدن فرمان به یک سمت مشکلی رایج ولی قابل حل است که می‌تواند ریشه در عوامل ساده‌ای مثل فشار باد تایر داشته باشد یا از مشکلات جدی‌تری مانند خرابی سیستم تعلیق ناشی شود. در هر صورت، توجه و واکنش سریع به این علائم می‌تواند از هزینه‌های سنگین تعمیرات و بروز حوادث جلوگیری کند. بررسی دقیق و دوره‌ای خودرو، به ویژه سیستم فرمان، جلوبندی و ترمز، می‌تواند کلید حفظ ایمنی و آرامش در رانندگی باشد.

اگر قصد خرید و فروش خودرو یا موتورسیکلت در تهران را دارید، یکی از مراحل اصلی انتقال مالکیت، مراجعه به مراکز تعویض پلاک تهران بزرگ است. در این مراکز، فرآیند تعویض پلاک خودرو و موتورسیکلت با نظارت پلیس راهور ناجا انجام می‌شود و خریدار و فروشنده می‌توانند به صورت رسمی سند پلاک جدید را دریافت کنند. مراکز تعویض پلاک در نقاط مختلف تهران مستقر هستند تا شهروندان بر اساس موقعیت جغرافیایی خود نزدیک‌ترین مرکز را انتخاب کنند. در این مراکز، علاوه بر تعویض پلاک خودروهای سواری، خدمات مربوط به تعویض پلاک موتورسیکلت نیز ارائه می‌شود. در ادامه می‌توانید لیست کامل آدرس مراکز تعویض پلاک تهران بزرگ به همراه شماره تماس و موقعیت مکانی آن‌ها را مشاهده کنید. انتخاب نزدیک‌ترین مرکز تعویض پلاک باعث صرفه‌جویی در زمان و کاهش ترافیک خواهد شد. نکته: برای انجام مراحل تعویض پلاک، حضور خریدار و فروشنده به همراه مدارک هویتی و سند خودرو یا موتورسیکلت الزامی است. آدرس مراکز تعویض پلاک خودرو در تهران بزرگ ۱. مرکز میثم : کیلومتر ۱۷ جاده مخصوص کرج، خیابان داروپخش، خیابان روزدارو ۲. مرکز چیتگر : کیلومتر ۱۲ مسیر شرق به غرب بزرگراه شهید لشگری (جاده مخصوص تهران-کرج) ۳. مرکز خاوران : کیلومتر ۱۰ جاده خاوران بعد از سه راه خاورشهر ۴. مرکز الغدیر : یافت آباد، بلوارالغدیر، خیابان حسینی ۵. مرکز اتحاد : تهرانپارس، خیابان حکیمیه، خیابان اتحاد، اتحاد ۵ ۶. مرکز باقرشهر : باقرشهر، خیابان قمصر، خیابان انرژی آدرس مراکز تعویض پلاک موتورسیکلت در تهران ۱. مرکز یادگار امام (ره) : اتوبان یادگار امام (ره)، خیابان زنجان شمالی، جنب ستاد ترخیص خودرو ۲. مرکز خلیج فارس : کیلومتر ۷ جاده قدیم کرج، خیابان خلیج، بلوار رهنما در پایان لازم است یادآوری کنیم که برای مراجعه به مراکز تعویض پلاک تهران بزرگ بهتر است قبل از حضور، مدارک مورد نیاز شامل کارت ملی، برگ سبز خودرو یا موتورسیکلت، بیمه‌نامه معتبر و برگ عدم خلافی را آماده کنید. همچنین توصیه می‌شود برای جلوگیری از اتلاف وقت، نزدیک‌ترین مرکز به محل سکونت خود را انتخاب کنید. با انتخاب درست و آگاهی از آدرس دقیق مراکز تعویض پلاک، می‌توانید فرآیند نقل و انتقال خودرو یا موتورسیکلت را در کوتاه‌ترین زمان ممکن انجام دهید و بدون دغدغه پلاک جدید را دریافت کنید.

به نقل از ایرنا، سرهنگ علی محمدی رئیس مرکز شماره‌گذاری پلیس راهور نیروی انتظامی گفت: هر یک از شهروندانی که پلاک وسیله نقلیه شان مفقود یا سرقت شده باید قبل از هر اقدامی به پلیس آگاهی مفقودی یا سرقت پلاک را گزارش دهد. وی ادامه داد: شهروندان می‌توانند با حضور در مراکز شماره گذاری پلیس راهور ناجا و ارائه مدارک مورد نیاز برای گرفتن پلاک شان اقدام کنند. رئیس مرکز شماره گذاری پلیس راهور ادامه داد: افراد در صورت مفقود یا سرقت پلاک خودروی خود باید همراه وسیله نقلیه خود به مرکز تعویض پلاک مراجعه کنند. سرهنگ محمدی اضافه کرد: ارائه اصل اسناد خودرو اعم از کارت و سند مالکیت الزامی است. رئیس شماره گذاری پلیس راهور ادامه داد: همچنین ارائه اصل مدرک احراز هویت اعم از شناسنامه جدید یا کارت ملی نیز الزامی است. به گفته محمدی شهروندانی که پلاک خودروی آن ها مفقود یا سرقت شده است باید مدرک اجراز محل سکونت خود را ارائه دهند. وی، ارائه برگ عدم خلافی، پرداخت وجه پلاک برابر تعرفه، ارائه اصل بیمه نامه شخص ثالث معتبر و ارائه اصل کارت معاینه فنی معتبر را از دیگر مدارکی عنوان کرد که باید افراد در هنگام مفقودی یا سرقت خودرو ارائه دهند.

به نقل از خبرماشین، در صورتی که مالکان وسایل‌نقلیه بنا بر نیاز بخواهند ارکان اصلی وسیله‌نقلیه خود را به علت عدم‌کارایی، غیرقابل بازسازی بودن و ... تغییر دهند باید در ابتدا با مراجعه به دوایر شماره‌گذاری ادارات راهنمایی و رانندگی اقدام به اخذ مجوز تعویض کنند که وسیله‌نقلیه در این مرحله ابتدا توسط افسران کارشناس عالی تصادفات بازدید و در صورت تعیین اصالت آن، مجوز تعویض صادر خواهد شد. در مرحله بعد نیز پس از تعویض قطعه مورد نظر مجددا مالک به اداره راهنمایی و رانندگی مراجعه و پس از بازدید نهایی تعویض قطعه به صورت قانونی انجام و در سوابق خودرو ثبت می‌شود. کلیه این مراحل همانند سایر خدمات ارائه شده از سوی پلیس راهور به صورت کاملا رایگان انجام می‌ پذیرد. مجازات تعویض بدون مجوز چیست؟ در صورتی که مالکان وسایل‌نقلیه بدون اخذ مجوز اقدام به تعویض اتاق، موتور، شاسی و رنگ وسیله کنند و عدم کشف فساد در احراز اصالت قطعه تعویض شده نیز اثبات شود، فرد متخلف از سوی راهور به پلیس آگاهی ناجا معرفی می شود. سپس باید خودرو خود را در به از پارکینگ های مورد تایید ناجا منتقل کند. پس از این مرحله کارشناس پلیس آگاهی به محل پارک خودرو اعزام و اصالت قطعه را تایید می کند و جواب گزارش به پلیس راهور ناجا اعلام می شود. نهایتا مالک از یک چهارم قیمت قطعه و رنگ تغییر یافته تا یک هشتم جریمه خواهد شد. مدارک لازم جهت تعویض ارکان وسیله نقلیه (موتور، اتاق، شاسی و رنگ) - حضور شخص مالک - تقاضای مالک - سند کمپانی کارخانه سازنده - بیمه نامه شخص ثالث - معاینه فنی دارای تاریخ اعتبار (شامل خودروهایی که 5 سال از تاریخ ساخت آنها گذشته باشد) - کارت وسیله نقلیه - فاکتور معتبر کارخانه سازنده جهت قطعه تعویضی جدید یا اصل گواهینامه گمرکی جهت قطعات خارجی و برای قطعات دست دوم صورتجلسه اوراق وسیله نقلیه از راهور الزامی است - برگه عدم خلافی جدید

تسمه تایم و زنجیر تایم به منظور ایجاد یک زمان‌بندی مناسب برای باز شدن سوپاپ‌های یک پیشرانه احتراق داخلی و انجام گرفتن درست، هماهنگ و دقیق فرآیندهای مکش، تراکم، احتراق و تخلیه، از تسمه تایم یا زنجیر تایم استفاده می‌شود. به بیانی واضح‌تر، با توجه به اینکه حرکت پیستون‌ها و باز شدن سوپاپ‌ها برای ورود هوا و سوخت باید با یکدیگر در هماهنگی خاصی باشند، تسمه تایم یا زنجیر تایم میل سوپاپ و میل‌لنگ را به یکدیگر متصل کرده و ارتباط صحیح میان چرخش آن‌ها را برقرار می‌کند. تفاوت تسمه تایم و زنجیر تایم وظیفه اصلی تسمه تایم و زنجیر تایم یکسان بوده و تفاوت اساسی بین آن‌ها در طول عمر، جنس و محل نصبشان است. در حقیقت تسمه تایم از جنس لاستیک مسحتکم و تقویت شده بوده و زنجیر تایم از فلز ساخته شده است؛ تسمه تایم بیرون پیشرانه نصب می‌شود اما زنجیر تایم داخل پیشرانه قرار داشته و با توجه به جنس و تماس خود با اجزای دیگر، به روغن‌کاری احتیاج دارد و برای این منظور از روغن پیشرانه استفاده می‌کند. به صورت پیش فرض و تئوریک، عمر زنجیر تایم بیش‌تر از تسمه تایم بوده و بسیاری عمر زنجیر تایم را برابر با عمر پیشرانه می‌دانند؛ اما تسمه تایم یک قطعه کاملا مصرفی بوده و عمر پایینی دارد. در پیشرانه‌های احتراق داخلی قدیمی از زنجیر تایم استفاده می‌شد، اما چون زنجیر تایم‌ها ذاتا لرزش و سر و صدای زیادی ایجاد می‌کردند، صنعت خودروسازی تقریبا از اواسط دهه ۱۹۶۰ میلادی به سمت استفاده از تسمه تایم تمایل پیدا کرد؛ اما با وجود پیشرفت فناوری ساخت زنجیر تایم و بهینه‌سازی‌های گسترده در عملکرد این قطعه (کاهش سر و صدا و لرزش از جمله مهم‌ترینِ این بهینه‌سازی‌ها هستند)، در چندین سال اخیر خودروسازان مختلفی در پیشرانه‌های تولیدی خود از زنجیر تایم استفاده کرده‌اند. گفتنی است که مشکلات و خرابی‌هایی که پاره شدن زنجیر تایم برای پیشرانه ایجاد می‌کند، به مراتب بیش‌تر و جدی‌تر از خرابی‌های تسمه تایم است. تسمه سفت کن یا هرزگرد همانطور که اشاره شد، تسمه تایم میل سوپاپ و میل‌لنگ را به یکدیگر متصل می‌کند، اما بین دو پولی میل‌لنگ و میل سوپاپ، پولی‌های واسطه‌ای به نام تسمه سفت کن یا هرزگرد نیز قرار دارند که تسمه از روی آن‌ها می‌چرخد. این قطعه که وظیفه تنظیم میزان سفت بودن تسمه و همچنین کنترل تنش و لرزش موجود در طول آن را برعهده دارد، معمولا عمری برابر با تسمه تایم داشته و توصیه می‌شود که همراه با تعویض این قطعه، هرزگرد نیز تعویض شود. گفتنی است که در مسیر زنجیر تایم نیز پولی‌های هرزگرد قرار دارند که عملکرد مطلوب آن‌ها مانند خود زنجیر تایم، وابستگی مستقیم به میزان، کیفیت و مرغوبیت روغن پیشرانه دارد. دقت کنید که معمولا زمان تعویض واترپمپ هم با تسمه تایم و هرزگرد یکسان است. خرابی تسمه تایم و زنجیر تایم با توجه به اینکه تسمه تایم وظیفه چرخاندن قطعات حیاتی پیشرانه یعنی میل‌لنگ و میل سوپاپ را بر عهده دارد، عملکرد مطلوب و صحت کارکرد آن، از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است. این قطعه مصرفی است و باید پس از پیمایش معین و مدت زمان مشخصی تعویض شود، اما عوامل غیر طبیعی مختلفی می‌توانند باعث خرابی زودهنگام و غیرمنتظره تسمه تایم شوند؛ انواع خرابی، فرسودگی و یا پارگی این قطعه می‌تواند عوامل و علائم مختلفی داشته باشند که در زیر به شایع‌ترینِ آن‌ها اشاره می‌کنیم: عوامل خرابی تنظیم نبودن شل بودن یا تنظیم نبودن هرزگردها و خود تسمه یا زنجیر تایم، می‌تواند به سادگی موجب ترک خوردن، پاره شدن، کشیده شدن، ساییدگی، از جا در فتن و یا لرزش آن شود. گفتنی است که البته لرزش پیشرانه می‌تواند دلایل متعدد دیگری نیز داشته باشد که می‌توانید آن‌ها را در اینجا مشاهده کنید. هرزگردها هر گونه خرابی بلبرینگ هرزگردها، باعث اختلال در روند چرخش این قطعه و نتیجتا چرخش نامطلوب تسمه تایم یا زنجیر تایم خواهد شد؛ این اتفاق می‌تواند موجب کشیده شدن و پارگی تسمه تایم شود. وجود کثیفی یا ذرات و اجزای تیز و خورنده روی سطح هرزگردها نیز باعث ایجاد فرسایش دنده‌ها و خرابی تسمه تایم می‌شود. سیالات ریختن انواع سیالات خودرو از جمله روغن، گریس یا ضدیخ بر روی سطح تسمه تایم، می‌تواند باعث خورده و مستهلک شدن آن شود. دما تغییرات دمایی شدید (دمای زیاد سرد یا زیاد گرم) می‌تواند تسمه تایم و زنجیر تایم را در معرض آسیب قرار داده و باعث خرابی آن‌ها شود. تحمل حداقل دما و حداکثر دمای بسیاری از تسمه تایم‌ها، به ترتیب در محدوده ۳۴ تا ۸۰ درجه سانتی‌گراد قرار دارد. فشار روغن پیشرانه همانطور که اشاره کردیم، زنجیر تایم داخل پیشرانه قرار داشته و همانند هرزگردهای خود به روغن‌کاری احتیاج دارد؛ اگر به هر علتی فشار روغن درون پیشرانه کاهش یابد، هرزگردها نیز عملکرد مطلوب خود را نخواهد داشت و می‌توانند باعث ایجاد صدمات و هزینه‌های گزاف تعمیر پیشرانه شود. علائم و نتایج خرابی صداهای غیرمعمول روشن شدن چراغ چک موتور استارت سخت و احتراق ناقص دور موتور غیر طبیعی خرابی و شکستن پیستون‌ و کج شدن سوپاپ‌ افزایش میزان دود خروجی از اگزوز جلوگیری از مشکلات خرابی تسمه تایم و زنجیر تایم مسلما شما هم شنیده‌اید که پیشگیری بهتر از درمان است و همانطور که دیدید این موضوع در مورد تسمه تایم و زنجیر تایم نیز صدق می‌کند؛ در حقیقت با توجه به هزینه‌های تعمیر گزافی که ممکن است در پی عدم تعویض به موقع یک تسمه تایم یا زنجیر تایم رخ دهد، اقدام منطقی این است که همواره به این قطعه توجه داشته باشید. تسمه تایم یک قطعه مصرفی بوده و زمان تعویض آن برای هر خودرو متفاوت است؛ لذا ایده‌آل‌ترین زمان برای تعویض آن در دفترچه اختصاصی خودرو شما ذکر شده است و باید بر اساس زمان‌بندی توصیه شده توسط کمپانی سازنده خودرو خود اقدام کنید. زمان مناسب تعویض تسمه تایم خودروهای مختلف معمولا بین ۴۰ تا ۱۶۰ هزار کیلومتر تعیین می‌شود، اما با توجه به اهمیت سلامت و صحت عملکرد این قطعه، توصیه می‌کنیم حتی‌الامکان در هر بار مراجعه خود به تعمیرگاه‌ها برای انجام سرویس‌های دوره‌ای، حتما بخواهید که وضعیت تسمه تایم نیز توسط مکانیک بازدید شود. نویسنده:‌ رضا حسینی خانقاهی

مسلما بارش برف و باران برای بسیاری از ما می‌تواند اتفاقی زیبا، خوشایند و فرح بخش باشد، اما در عین زیبایی، رانندگی در شرایط بارانی و برفی می‌تواند بسیار خطرناک و حادثه آفرین نیز باشد. به طور حتم کم دردسرترین راه برای آنکه مجبور به کنترل خودرو در سطوح برفی و یخ‌زده و جلوگیری از سر خوردن آن نشوید، استفاده نکردن از خودرو در این شرایط است، اما اگر به هر دلیلی مجبور به این کار هستید باید با رعایت نکاتی از تصادف، سر خوردن و یا عدم تعادل احتمالی خودرویتان در این شرایط آب و هوایی جلوگیری کنید. با توجه به آنکه پیشگیری همواره بهتر از درمان است، در این مقاله پس از اشاره به نکات ابتدایی، ابتدا به روش‌های جلوگیری از سر خوردن، و سپس به چگونگی کنترل خودرو در هنگام سر خوردن می‌پردازیم. نکات اولیه مشترک در رانندگی هر دو شرایط جوی بارانی و برفی ۱. در ابتدا باید توجه کنید که اگر مهارت کافی رانندگی در این شرایط را ندارید و یا به هر دلیلی احساس می‌کنید که ممکن است نتوانید در این گونه مسیرها تردد کنید، اکیدا توصیه می‌کنیم این کار را انجام ندهید. ۲. قبل از حرکت دادن خودرو از آمادگی فنی کامل آن و به خصوص مواردی مانند وجود ضد یخ یا کولنت کافی در سیستم رادیاتور، سوخت کافی، شارژ و سالم بودن باتری‌، کامل بودن مایع شیشه‌شور (در صورت امکان از مایع شیشه‌شور ضد یخ زدگی استفاده شود)، سالم بودن و عملکرد صحیح برف پاک‌کن‌ها، تمیز بودن و عملکرد صحیح تمام چراغ‌ها و مه‌شکن‌ها و سیستم بخاری اطمینان حاصل کنید. علاوه بر این‌ها چراغ قوه و مثلث خطر هم به همراه داشته باشید. ۲. در این شرایط جوی همواره باید با توجه و دقت بالا وضعیت خودروی خود را نسبت به جاده و دیگر خودروهای اطرافتان بسنجید تا بتوانید تصمیمات و عکس‌العمل‌های به موقع و مناسبی را داشته باشید. ۳. خودروهای دیفرانسیل عقب تمایل و پتانسیل ذاتی بالایی نسبت به چرخیدن و سر خوردن دارند، لذا رفتار ملایم راننده با پدال گاز این خودروها به منظور جلوگیری از عدم تعادل آن‌ها الزامی است. ۴. به دلیل غیر قابل پیش‌بینی بودن اوضاع در زمان حاکم بودن شرایط جوی نامساعد و احتمال رخ دادن اتفاقات ناگواری مانند گیرکردن در برف و کولاک، حتما تجهیزاتی مانند پتو، دستکش، کلاه، کفش زمستانی، لباس‌های گرم و بافتنی و همچنین مقداری نوشیدنی و تعدادی از انواع مفید خشکبار و خرما همراه داشته باشید. ۵. در این شرایط همواره باید با توجه و دقت بالا وضعیت خودروی خود را نسبت به جاده و دیگر خودروهای اطرافتان بسنجید تا بتوانید تصمیمات و عکس‌العمل‌های به موقع و مناسبی را داشته باشید. اگر شرایط آب و هوایی غالب منزل یا محل کارتان بارانی و برفی است، اکیدا توصیه می‌کنیم که از لاستیک‌های زمستانی آج درشت استفاده کنید، زیرا لاستیک‌های چهار فصل عملکرد سطح بالایی در این شرایط ارائه نخواهند داد. توجه داشته باشید که استفاده از لاستیک‌های دارای آج کم و یا عمر زیاد در این شرایط بسیار خطرآفرین خواهد بود. ۶. به طور کلی هنگام رانندگی در شرایط نامساعد جوی باید اقداماتی از جمله کاهش سرعت تا حد مناسب، هوشیاری و دقت بالا، دادن فضا و فرصت کافی به عابرین و دیگر راننده‌ها برای عکس‌ العمل‌های مناسب و استفاده صحیح و بدون شتاب‌زدگی از فرمان را انجام دهید. چگونه از سر خوردن جلوگیری کنیم؟ شرایط بارانی ۱. زمان آغاز بارندگی و خشک بودن سطح جاده، خطرناک‌ترین موقعیت رانندگی در شرایط بارانی است، زیرا در اثر ترکیب احتمالی قطرات آب باران با غبار و آثار باقیمانده از خودروهای دیگر مانند انواع سیلات نشت پیدا کرده، بقایای لاستیک و همچنین ناهواری‌های سطح جاده و تماس آن با لاستیک‌ها، چسبندگی کاهش پیدا می‌کند. در نتیجه کاهش چسبندگی سطح با لاستیک‌ها، تعادل خودرو از دست رفتنه و سر خورد خواهد خورد؛ لذا در این شرایط سعی کنید تا حد ممکن سرعت خود را به اندازه‌ی پایین‌تر از معمول کاهش دهید. ۲. با توجه به آنکه قرار گرفتن احتمالی قطرات باران بر روی دیسک ترمز محتمل است، در حین حرکت هر از چند گاهی پدال ترمز را به آرامی فشار دهید تا این قطرات از روی سطح دیسک پاک شوند، زیرا با وجود این قطرات، در صورت نیاز به یک واکنش سریع با پدال ترمز، عمل ترمزگیری به خوبی انجام نشده و حتی می‌تواند از دست رفتن تعادل را در پی داشته باشد. ۳. اکیدا توصیه می‌کنیم از محل‌هایی که آب با عمقی بیش از سطوح دیگر در آن‌ها جمع شده است عبور نکنید، زیرا این کار ممکن است جهت فرمان را تغییر داده و به از دست رفتن تعادل منجر شود. ۳. قدر مسلم سرعت زیاد خودرو در شرایط بارانی کاهش چسبندگی و از دست رفتن کنترل آن را در پی خواهد داشت. ۴. اکیدا توجه داشته باشید که اقدام به ترمزگیری و یا جابه‌جا کردن ناگهانی فرمان بر روی سطوح رنگ شده خیس جاده، باعث سر خوردن و از دست رفتن تعادل خواهد شد. ۵. از ترمزگیری، گاز دادن و حتی رها کردن ناگهانی پدال گاز پرهیز کنید. ۶. همواره از دنده سنگین استفاده کنید. ۷. با حداقل سرعت از پیچ‌ها عبور کنید. ۸. اگر خودروی شما مجهز به هر کدام از انواع سیستم‌های چهار چرخ متحرک، کنترل پایداری (ESP) یا حالت رانندگی در باران است، آن‌ها را فعال کنید. شرایط یخ‌زدگی و برفی ۱. تا حد ممکن سعی کنید از سطوح و مسیرهایی که دارای برف یا یخ‌زدگی کمتری هستند برای عبور استفاده کنید. ۲. اکیدا از رانندگی در کنار پرتگاه‌ها، دره‌ها، شانه‌های راه و لبه‌های خیابان و جاده‌ها خودداری کنید. ۳. حتما در این شرایط از زنجیر چرخ استفاده کنید. ۴. برای عبور از پیچ‌ها باید دقت بسیار بالا و سرعت بسیار پایینی داشته باشید. ۵. از ترمز زدن‌ها، گاز دادن‌ها، تغییر جهت‌های فرمان و رها کردن‌های گاز به صورت ناگهانی یا شدید، اکیدا خودداری کنید. ۶. همواره با یک سرعت کم، کنترل شده و ثابت حرکت کنید. ۷. در مناطق دارای آب و هوای سرد و برفی که کوه‌ها، تپه‌ها، درختان و یا چیزهای دیگری بر روی جاده‌ها سایه انداخته باشند، حتی اگر به ظاهر جاده عاری از نشانه‌های وجود برف و یخ‌زدگی باشد، با این حال باز هم به دلیل احتمال محو شدن آن‌ها در زیر سایه‌ها ضروری است که سرعت را کاهش داده و با دقت بیش‌تری مسیر را طی کنید. ۸. در صورتی که سرعتتان بالا است و تصمیم دارید آن را کم کنید، تغییر به دنده سنگین به صورت ناگهانی بسیار خطرناک بوده و باعث از دست رفتن تعادل شما خواهد شد. در این شرایط ابتدا سعی کنید با رها کردن آرام گاز و لمس بدون فشار پدال ترمز ابتدا سرعتتان را تا حد ایمن کم و سپس اقدام به تغییر وضعیت به دنده سنگین کنید. ۹. به دلیل افزایش طبیعی مسافت ترمزگیری در این شرایط، سعی کنید حداقل تا ۴ برابر شرایط جوی عادی با خودروی مقابل خود فاصله داشته باشید. به یاد داشته باشید که همواره هنگام ترمزگیری وزن بیش‌تری بر روی محور جلوی خودرو وارد می‌شود و انجام بی ملاحظه و شدید ترمزگیری در شرایط برفی و یخی، منجر به سر خوردن شما خواهد شد. توجه کنید که همواره ترمزگیری در مسیر مستقیم بهتر از ترمزگیری در پیچ‌ها است، زیرا چرخ‌ها در پیچ‌ها فرصت بیش‌تر و آمادگی بهتری برای حفظ چسبندگی خود دارند. اگر در هنگام ترمز‌گیری ضربه یا تکان‌هایی از پدال ترمز احساس کردید، نگران نباشید، این ضربات حاصل عمل کردن سیستم ABS خودرو است. ۱۰. با توجه به آنکه افزایش وزن باعث افزایش حتی بیش از مقدار زیاد فعلی مسافت ترمزگیری بر روی سطوح برفی و یخی می‌شود، توصیه می‌کنیم از حمل بارهای اضافی خودداری کنید. ۱۱. اگر خودروی شما حالت رانندگی در برف و سیستم چهار چرخ متحرک دارد، آن‌ها را فعال کنید. ۱۲. سیستم ESP یا کنترل پایداری را روشن نگه دارید. این سیستم با استفاده از سنسورهای خود چرخش هرز چرخ‌ها یا عدم تعادل خودرو را تشخیص داده و به کمک سیستم ترمز و کامپیوتر خودرو، برای برگرداندن خودرو به شرایط متعادل اقدام می‌کند. توجه کنید که در زمان گیرکردن در برف و گل، چرخ‌ها برای خروج از این وضعیت نیاز به چرخش بیش‌تر دارند، لذا باید سیستم ESP را غیر فعال کنید تا از این اتفاق جلوگیری نکند. توجه کنید که اگر در برف و گل عمیق گیر کردید، گاز هرز دادن تنها باعث تشدید وخامت اوضاع و پایین رفتن بیشتر شما در گل و برف می‌شود. به خاطر داشته باشید استفاده از زنجیر چرخ یکی از ملزومات خروج از این شرایط است. اگر سر خوردیم چه کار کنیم؟ ۱. اولین کاری که باید انجام دهید حفظ آرامش و تمرکز کامل بر روی رانندگی است، زیرا در غیر این صورت نمی‌توانید دوباره کنترل خودرو را بدست بگیرید. ۲. پدال گاز را کاملا رها کنید. بدیهی است که گاز دادن در این شرایط نتیجه‌ای جز تشدید سر خوردن نخواهد داشت. ۳. ترمزگیری در این شرایط به همان اندازه‌ گاز دادن می‌تواند خطرناک باشد و خودرو را غیر قابل کنترل کند. لذا انجام این عمل نه تنها کمکی به شما نمی‌کند بلکه باعث قفل شدن و سر خورد بیش‌تر چرخ‌ها می‌شود. ۴. توجه کنید که خودروی شما نباید خلاص باشد. خودرو را تا حد ممکن در سنگین‌ترین دنده قرار دهید تا عمل ترمز موتور سرعت را به مرور کاهش دهد. ۵. فرمان را به آرامی در جهتی که عقب خودرویتان سر می‌خورد چرخانده و مسیر حرکت خود را اصلاح کنید. دقت کنید که باید میزان چرخش فرمان برای اصلاح مسیر را با میزانی که عقب خودرو سر می‌خورد تنظیم کنید، زیرا چرخاندن کم‌ و یا بیش‌ از حد فرمان باعث تشدید سر خوردن خواهد شد. اگر سر خوردن جزئی است، برای اصلاح مسیر حرکت باید فرمان را به آرامی در همان جهتی که خودرو سر می‌خورد بچرخانید. توجه کنید که در هر وضعیتی چرخاندن ناگهانی و بدون دقت فرمان نیز سر خوردن بیش‌تر شما را به همراه خواهد داشت. ۶. اگر سر خوردن شما ادامه دارد بود و خودرو با یک یا دو چرخش فرمان در مسیر مستقیم قرار نگرفت، این کار را با رعایت نکات فوق‌الذکر تا برگشتن به مسیر مستقیم ادامه دهید.

موتورسیکلت یک وسیله نقلیه کاربردی و پرطرفدار است که بازدهی و عملکرد مناسب آن همانند دیگر وسایل نقلیه بستگی به رعایت نکات و اصول مربوط به نگهداری است. ما نیز در این مقاله سعی می‌کنیم تا به طور اجمالی این نکات را بررسی کنیم. آب بندی موتورسیکلت صفر کیلومتر چرا باید موتورسیکلت خود را آب بندی کنیم؟ در گذشته مونتاژ و ساخت قطعات مختلف پیشرانه‌ها به کیفیت و ظرافت امروز نبود، اما قطعات پیشرانه‌های امروزی به واسطه پیشرفت علم و ظهور فناوری‌ها و روش‌های تولید با دقت بالا، در بالاترین دماها و با کمترین میزان سایش در کنار یکدیگر کار می‌کنند. در واقع می‌توان گفت که خرابی پیشرانه‌های صفر امروزی اتفاقی نادر است، اما هیچ کس به شما ضمانتی برای رخ ندادن آن نیز نخواهد داد. شاید شما هم افرادی را دیده باشید که متعصبانه معتقند آب بندی کردن امری بی‌معنا است؛ آن‌ها می‌گویند که آب بندی نکردن نه تنها هیج ضرری ندارد، بلکه راندن بدون ملاحظه و با سرعت بالای یک موتورسیکلت صفر کیلومتر قطعات آن را هماهنگ‌تر و قدرتش را بیشتر می‌کند. اما باید بگوییم که متخصصان و حتی خود کمپانی‌های سازنده موتورسیکلت چنین چیزی را به طور کل رد می‌کنند. در حقیقت نه تنها تمام قطعات مکانیکی پیشرانه، بلکه برخی از دیگر قطعات موتورسیکلت نیز قبل از کارکردن تحت فشار‌های بالا به آب بندی و هماهنگی احتیاج دارند. بگذارید دو مثال از اهمیت آب بندی بزنیم: ● سوپاپ‌ها، پیستون و رینگ‌های پیستون همگی نیاز دارند به خوبی روی سطوحی که با آن‌ها در تماس هستند قرار گرفته و یا اصطلاحا با آن‌ها هماهنگ شوند، به این دلیل آن‌ها نیاز به مدتی کار کردن در شرایط بدون فشار دارند؛ اگر سوپاپ‌ها به خوبی بر روی محفظه احتراق قرار نگیرند، پیشرانه احتمالا دچار افت فشار می‌شود، اتفاقی که نشتی گازهای محفظه احتراق را در پی داشته و منجر به کاهش قدرت و طول عمر پیشرانه خواهد شد. ● آب بندی صحیح پیستون و رینگ‌های آن بسیار مهم است. ممکن است ایرادهای ماشینکاری موجود در قطعات پیستون ظاهرا خودشان را نمایان نکنند، اما در واقع این ایرادات احتمالی آن‌ها باعث می‌شوند تاج پیستون به درستی کار نکرده و باعث ساییده شدن دیواره سیلندر شود؛ این اتفاق مشکلات روان‌کاری را در پی داشته که در نهایت نیز منجر به کاهش قدرت پیشرانه و خرابی زودهنگام سیلندر می‌شود. مدت آب بندی: در مورد میزان کیلومتر لازم برای رعایت اصول آب بندی، نظرات مختلفی وجود دارد؛ اما اشتراک تمام نظرات در بازه ۱۰۰۰ تا ۲۰۰۰ کیلومتر ابتدایی پیمایش یک موتورسیکلت صفر کیلومتر است؛ اما باید گفت که اصل فرآیند آب بندی در همان ۱۰۰۰ کیلومتر ابتدایی رخ می‌دهد. مراحل آب بندی صحیح پیشرانه: ● قبل از اینکه شروع به راندن موتورسیکلت صفر کیلومتر خود کنید، دفترچه راهنمای آن را مطالعه کنید تا از توصیه‌های اختصاصی کمپانی برای موتورسیکلت خودتان مطلع شوید. ● قبل از آنکه اقدام به روشن کردن موتورسیکلت کنید سطح روغن را بررسی کرده و مطمئن شوید که میزان مناسبی دارد. ● توصیه می‌کنیم که در طول مدت آب بندی از سوار کردن شخص دیگر و یا همراه داشتن بار اضافی خودداری کنید. ● در دوه آب بندی برای تردد از مسیرهای دارای شیب تند استفاده نکنید. ●سعی کنید از خیابان‌هایی که وسایل نقلیه با سرعت کمتری در آن‌ها حرکت کرده و همچنین چراغ‌ قرمزهای بیشتری دارند برای تردد استفاده کنید تا بتوانید با دنده‌های پایین و سرعت کم فرآیند آب بندی را انجام دهید. ● سعی کنید در دوره آب بندی از بنزین با کیفیت و همچنین روغن‌های معتبر و مرغوب استفاده کنید. ● در شرایط‌ مختلف رانندگی اجازه ندهید که دمای پیشرانه بیش از حد افزایش پیداکند. ● قبل از حرکت اجازه دهید پیشرانه کمی درجا کار کرده و به دمای کاری مناسب خود نزدیک شود. ● برای افزایش دور موتور باید دسته گاز را به آرامی بچرخانید؛ به علاوه باید به خاطر داشته باشید که در این دوره حداکثر می‌توانید ۵۰ تا ۷۰ درصد از یک دور کامل آن را استفاده کنید. ● حتما پس از طی مداوم ۱۰ تا ۱۵ کیلومتر از پیمایش ابتدایی یک توقف داشته و به مدت حداقل ۲۰ دقیقه موتورسیکلت را خاموش نگه دارید تا دمای پیشرانه کاهش پیدا کند. ● در دوره آب بندی از رانندگی در ترافیک‌های طولانی و همچنین طی کردن مسافت‌های طولانی اجتناب کنید. پس از طی مسافت‌های بیش از ۱۵ تا ۲۰ کیلومتر مدتی توقف کرده و به پیشرانه استراحت دهید. ● به دلیل اینکه بیشترین میزان براده برداری احتمالی در اوایل کارکرد پیشرانه رخ می‌دهد، اکیدا توصیه می‌شود که بین ۵۰ تا ۳۰۰ کیلومتر ابتدایی یکبار روغن و فیلتر روغن پیشرانه را تعویض کنید. توجه کنید که قبل از انجام تعویض روغن اجازه دهید کمی پیشرانه کار کرده و دمای روغن بالا برود. ● حتما شما نیز اعتقاد بسیاری را مبنی بر اینکه حداقل باید ۳ بار تعویض روغن قبل از ۳۰۰ یا حتی ۱۰۰۰ کیلومتر ابتدایی انجام شود، شنیده‌اید؛ این کار نه تنها هیچ ضرری ندارد، بلکه سودمند نیز هست، اما انجام آن اقتصادی نیست. به این دلیل منطق‌ترین کار که توصیه بسیاری از متخصصان و کمپانی‌های سازنده نیز هست، انجام دومین تعویض روغن پس از طی ۱۰۰۰ کیلومتر ابتدایی است. توجه کنید که قبل از انجام تعویض روغن اجازه دهید کمی پیشرانه کار کرده و دمای روغن بالا برود. ● از معکوس دادن‌های شدید و ناگهانی اکیدا اجتناب کنید. ● قبل از آنکه دور موتور بیش از حد کاهش یافته و پیشرانه به تقلا بیفتد، دنده را به آرامی و با دقت کاهش دهید. ● سعی کنید در دوره آب بندی برای کاهش سرعت و یا توقف، از ترمز پیشرانه استفاده کنید تا اجزای آن با قرار گرفتن در شرایط مختلف به خوبی آب بندی شوند. توجه کنید که استفاده از ترمز پیشرانه باید با رعایت اصول ذکر شده درباره دور موتور انجام شود. ● مهمترین بحث در مورد آب بندی پیشرانه مربوط به دور موتور می‌شود؛ به همین منظور در زیر جداگانه به نکات مربوط به دور موتور می‌پردازیم: توجه داشته باشید که اعداد اعلام شده در نکات زیر مربوط به یک موتورسیکلت فرضی عادی با حداکثر دور پیشرانه ۱۲۰۰۰RPM است. پس از اولین استارت پیشرانه اجازه دهید تا کمی درجا کار کند و تمام قطعات آن روغن کاری شود، سپس به آرامی دور موتور را تا حدود ۲۵۰۰RPM افزایش دهید تا اولین براده برداری‌های قطعات پیشرانه که در بیشترین میزان خود هستند رخ دهد، پس از آن دوباره اجازه دهید تا پیشرانه دقایقی کوتاه (بین ۳ تا ۴ دقیقه) درجا کار کند و دمای آن افزایش پیدا کند. در دوره آب بندی باید با تنظیم دور موتور خود از وارد شدن هرگونه فشار اضافه به آن جلوگیری کنید، اما توجه داشته باشید که استفاده از دور موتورهای بسیار پایین برای پیشرانه نیز درست به اندازه استفاده از دور موتورهای بالا مضر خواهد بود؛ در واقع بهترین کار حفظ دور موتور در یک بازه متوسط و متعادل است. رفتار شما در ۳۰۰ کیلومتر ابتدایی پیمایش موتورسیکلت برای طول عمر پیشرانه آن بسیار حیاتی است؛ در این مدت سعی کنید دور موتور را به هیچ عنوان از ۳۵۰۰RPM فراتر نبرید. همچنین در این مدت نباید با سرعت و دور موتور ثابت حرکت کنید، سعی کنید در حین حرکت دور موتور خود را بین بازه ۲۰۰۰RPM تا ۳۵۰۰RPM تغییر دهید. پس از ۳۰۰ کیلومتر ابتدایی و در ادامه دوره آب بندی نیز نباید طولانی مدت سرعت و دور موتور موتورسیکلت را ثابت نگه دارید؛ در واقع باید با کاهش و افزایش سرعت، دور موتور خود را در بازه مشخص ۳۵۰۰RPM تا ۵۰۰۰RPM به صورت مداوم و به آرامی تغییر دهید. در دوره آب بندی و پس از ۳۰۰ کیلومتر نیز حداکثر می‌توانید بین ۳۰ تا ۴۰ درصد از بیشترین میزان دور موتور پیشرانه خود را استفاده کنید؛ در ادامه می‌توانید به تدریج و با افزایش پیمایش موتورسیکلت خود دور موتور آن را تا محدوده حداکثر ۴ الی ۵ هزار دور بر دقیقه نیز افزایش دهید. بدیهی است که پس از پایان دوره آب بندی می‌توانید از حداکثر توان موتور خود استفاده کنید‌. آب بندی سیستم ترمز فرآیند آب بندی علاوه بر پیشرانه اجزای دیگر موتورسیکلت از جمله سیستم ترمز را نیز شامل می‌شود. به منظور آب بندی و ایجاد هماهنگی مناسب اجزای مختلف سیستم ترمز با یکدیگر سعی کنید در طول مدت آب بندی از ترمز زدن‌های شدید اکیدا خوداری کنید. نگهداری از موتورسیکلت پیشرانه (انجین) و گیربکس پیشرانه وسایل نقلیه مختلف قلب تپنده آن‌ها بوده و توجه به آن مهم‌ترین بخش از فرآیند نگهداری محسوب می‌شود. در زیر به مهم‌ترین نکات مربوط به نگهداری از آن اشاره می‌کنیم. ● برای انتخاب روغن مناسب پیشرانه خود به دفترچه راهنمای موتورسیکلت مراجعه کنید. اکیدا توصیه می‌کنیم که استفاده نکردن از نوع روغن پیشنهادی کمپانی در طولانی مدت بر روی پیشرانه شما اثرات مخربی را خواهد داشت. ● توجه کنید که استفاده از روغن موتورهای مخصوص خودرو در موتورسیکلت‌ها اثرات مخربی در دراز مدت خواهد داشت. ● به یاد داشته باشید که تعویض به موقع روغن و استفاده از نوع مرغوب آن تاثیر بسیار زیادی بر طول عمر پیشرانه خواهد داشت. ● همواره میزان سطح روغن پیشرانه را بررسی کرده و از کم یا زیاد نبودن آن مطمئن شوید. ● حداکثر عمر مفید روغن موتور حتی اگر پیمایش کمی نیز با آن داشته باشید، ۶ ماه است؛ زیرا روغن موتور پس از باز شدن قوطی پلمپ شده آن در معرض تماس با هوا قرار گرفته و به مرور زمان اکسید می‌شود. این اتفاق به معنای از دست رفتن خاصیت روغن موتور و اسیدی شدن آن است؛ اسیدی شدن روغن نیز در نهایت منجر به خورده شدن قطعات داخل پیشرانه می‌شود. ● حتما با هر بار تعویض روغن، فیلتر روغن را نیز باید کنید. ● در برخی از موتورسیکلت‌ها روغن گیربکس نیز مانند روغن پیشرانه نیاز به تعویض دارد. برای تشخیص نوع روغن مناسب و کیلومتر پیشنهادی تعویض آن باید به دفترچه موتورسیکلت خود مراجعه کنید. ● پس از استارت سرد مدت کوتاهی (در حد ۱ الی ۳ دقیقه بسته به دمای هوا) صبر کنید تا روغن به تمام اجزای پیشرانه رسیده و نیز کمی رقیق‌تر شود؛ سپس به آرامی شروع به حرکت کرده و چند دقیقه ابتدایی پیمایش خود را با دور موتور، سرعت و شتاب پایین رانندگی کنید تا به تدریج پیشرانه به دمای کاری مناسب خود برسد؛ پس از اینکه پیشرانه به دمای مناسبی رسید می‌توانید از دور موتور و سرعت‌های بالا استفاده کنید. ● به خاطر داشته باشید که درجا کار کردن موتورسیکلت، استفاده از آن برای مسافت‌های بسیار کوتاه و یا استفاده و خاموش کردن آن قبل از گرم شدن پیشرانه و رسیدن آن به دمای کاری مناسب، باعث تشکیل لجن در روغن شده و علاوه بر کاهش عمر آن، باعث تشکیل رسوب، کثیفی و ایجاد مشکلاتی در پیشرانه می‌شود. ● خروج دود به رنگ‌های مختلف، صداها و لرزش‌های اضافی موتورسیکلت که منشا آنها از پیشرانه است را جدی گرفته و حتما در کوتاه‌ترین زمان ممکن به تعمیرگاه‌های یا افراد متخصص مراجعه کنید. ● به طور مستمر از کثیف شدن و جرم گرفتن روی بدنه پیشرانه جلوگیری کنید، زیرا این اتفاق فرآیند خنک‌کاری پیشرانه را مختل کرده و باعث ایجاد مشکلات فنی برای پیشرانه و صد البته کاهش طول عمر آن خواهد شد. ● از نگه‌داشتن بی مورد دستتان روی دسته کلاچ خودداری کنید، زیرا این کار باعث از بین رفتن سریع‌تر صفحه کلاچ می‌شود. ● از تنظیم بودن فیلرها و سوپاپ‌ها مطمئن شوید؛ در صورت نیاز اقدام به فیلرگیری اصولی و تنظیم سوپاپ‌‌ها نزد افراد متخصص کنید. این کار باعث افزایش بازدهی پیشرانه خواهد شد. همواره از نگه داشتن غیرضروری موتورسیکلت در دور موتورهای بالا اجتناب کنید؛ این کار از فشار به پیشرانه، افزایش بیش از حد دمای آن و همچنین زیان رساندن به محیط زیست جلوگیری می‌کند. ● استفاده از دور موتور و دنده بسیار سبک نسبت به سرعت موتورسیکلت، و یا اصطلاحا استفاده از دنده مرده، باعث ایجاد خرابی در رینگ پیستون‌، روغن سوزی و ساییدگی دیواره بوش سیلندر می‌شود. ● از رانندگی پرشتاب و با دور موتور بالا به صورت مداوم اکیدا پرهیز کنید، زیرا این کار باعث افزایش بیش از حد دمای پیشرانه شده و فشار زیادی به قطعات آن وارد می‌کند که نتیجه آن کاهش طول عمر پیشرانه خواهد بود. ● از درجا روشن نگه‌داشتن طولانی مدت موتورسیکلت در ترافیک‌های شدید، هوای گرم و شرایط اینچنینی که باعث افزایش دمای بیش از حد پیشرانه می‌شود خودداری کنید. این کار نیز باعث کاهش عمر پیشرانه و روغن آن می‌شود. ● همواره کلاچ موتورسیکلت را تنظیم نگه دارید تا عمر صفحه کلاچ بیشتر شود. با مراجعه به دفترچه راهنمای موتورسیکلت خود می‌توانید نحوه دقیق و مراحل مختلف تنظیم آن را مطالعه کنید. ● در بسیاری از موتورسیکلت‌ها برای افزایش بازدهی و کاهش دمای پیشرانه از رادیاتور استفاده می‌شود. این رادیاتورها به دو نوع آبی و روغنی تقسیم می‌شوند. ● رادیاتورهای روغنی ازروغن پیشرانه برای کارکردن و انجام فرآیند خنک کاری استفاده می‌کنند؛ به همین علت این نوع از رادیاتورها نیاز به مراقبت خاصی ندارند. ● اما در رادیاتورهای آبی باید مایع مخصوص رادیاتور در بازه‌های زمانی مشخص توصیه شده و با توجه نسبت‌های اعلام شده توسط کمپانی تعویض شود. علاوه بر این باید سطح سیال این رادیاتورها مرتب بررسی شده و در صورت نیاز به آن اضافه شود. زنجیر و دنده‌های خورشیدی زنجیر موتورسیکلت تقریبا مشابه دیفرانسیل خودرو عمل کرده و وظیفه انتقال قدرت خروجی گیربکس به چرخ‌ عقب را بر عهده دارد. فرآیند انتقال قدرت موتورسیکلت به این صورت است که قدرت پیشرانه به صورت متغیر از شفت خروجی گیربکس خارج و توسط دنده خورشیدی جلو به زنجیر و از طریق زنجیر نیز به دنده خورشیدی چرخ عقب منتقل می‌شود. حال این قطعات نیز با توجه به اهمیت و نقشی که در عملکرد موتورسیکلت دارد احتیاج به نگهداری و مراقبت‌های مداومی دارند که در زیر به آن‌ها اشاره می‌کنیم: ● همواره باید میزان سفتی زنجیر را با توجه به میزان استاندارد اعلام شده آن در دفترچه موتورسیکلت تنظیم کنید. این کار باعث افزایش عمر این قطعه و همچنین خورشیدی‌های جلو و عقب خواهد شد. ● رانندگی پرشتاب و با سرعت بالا به صورت مستمر علاوه بر آسیب به پیشرانه باعث خورده شدن و از بین رفتن دنده‌های خورشیدی و همچنین کاهش عمر زنجیر خواهد شد. ● نظافت، شستشو و روغنکاری مستمر زنجیر چرخ تاثیر بسیار زیادی در طول عمر آن دارد و باید سعی کنید هر ۱ الی ۲ ماه یکبار این کار را انجام دهید. در زیر به مراحل انجام این کار اشاره می‌کنیم: برای شستشو زنجیر مواد مختلفی استفاده می‌شود، اما می‌توانید از جرم زداهای مختلف مانند اسپری WD-40 یا شوینده‌های اسیدی ضعیف را استفاده کنید. توجه کنید میزان اسیدی بودن مواد شوینده‌ای که استفاده می‌کنید مهم است، زیرا ممکن است باعث خوردگی زنجیر بشود. برای روغنکاری زنجیر نیز از انواع روغن‌ها و گیریس‌ها استفاده می‌شود اما ما استفاده از این مواد را پیشنهاد نکرده و توصیه می‌کنیم از اسپری گریس یا اسپری مخصوص زنجیر استفاده کنید. روغن مخصوص زنجیر باید ویژگی‌هایی از جمله قابلیت جلوگیری از زنگ زدگی، جلوگیری از فرسودگی، کاهش اصطکاک بین دنده‌های خورشیدی و زنجیر، غلضت مناسب و همچنین قابلیت افزایش بازدهی و سطح تحمل زنجیر در دما و فشارهای بالا را داشته باشد. چند دستمال یا پارچه برای مراحل مختلف تمیز کردن داتشته باشید. در ابتدا موتورسیکلت را چند دقیقه برانید تا زنجیر گرم شده و بهتر روغنکاری شود. موتورسیکلت را رو جک وسط قرار دهید. یک تکه کارتن یا سینی زیر زنجیر قرار دهید. زنجیر را بچرخانید و با استفاده از یک پارچه و موادی که اشاره شد کثیفی‌ها و جرم‌های روی آن را پاک کنید. در کنار دستمال می‌توانید از مسواک نیز استفاده کنید. درست مانند زنجیر، جرم و کثیفی روی دنده‌های خورشیدی جلو و عقب را نیز تمیز کنید. برای تمیزی کامل یک مرحله دیگر با مواد شوینده زنجیر را شسته و با پارچه دیگری تمیز کنید؛ سپس صبر کنید تا زنجیر خشک شود. با رعایت احتیاط در حالی که موتورسیکلت روی یک سطح کاملا مسطح و در حالت جک وسط قرار گرفته و همچنین چرخ جلو آن روی زمین است آن را روشن کرده و در دنده ۱ قرار دهید. توجه کنید که انجام این کار به دقت و احتیاط زیادی نیاز داشته و باید کاملا کنترل شده انجام شود؛ زیرا اگر در این حالت چرخ عقب به زمین بخورد موتورسیکلت حرکت کرده و ممکن است خسارات جانی و مادی زیادی را به بار بیاورد. در حالی که زنجیر می‌چرخد طوری روغن را روی آن و دنده‌های خورشیدی اسپری کنید که در عین روغنکاری شدن تمام نقاط زنجیر، محتوای اسپری روی دیسک ترمز یا زمین ریخته نشود. سیستم کلاچ ●همواره سیم کلاچ را طبق توصیه دفترچه موتورسیکلت تنظیم کنید تا عمر صفحه کلاچ کاهش نیابد. ● در صورتی که گیرایی سیم کلاچ موتورسیکلت کاهش یافته است، آن را تعویض کنید. ● وجود صداهای اضافه هنگام تعویض دنده، کاهش شتاب، وجود لرزش‌های اضافه و غیرمعمول، سفتی و عدم گیرایی کلاچ، افزایش سرعت سخت و کند هنگام گاز دادن، بالا نرفتن دور موتور از یک حد مشخص، گاز هرز خوردن و عدم حرکت موتورسیکلت وقتی آن را در دنده ۱ قرار داده و کلاچ را به آرامی رها می‌کنید از نشانه‌های تمام شدن عمر صفحه کلاچ و فرا رسیدن زمان تعویض آن هستند. ● امروزه بسیاری از صفحه کلاچ‌ها از نوع غوطه‌ور در روغن هستند، لذا تعویض به موقع روغن موتور و همچنین استفاده از نوع مرغوب و توصیه شده آن تاثیر بسیاری بر عمر صفحه کلاچ دارد. ● سعی کنید با بار زیاد و در سربالایی‌ها حرکت نکنید. ● اعمال فشار و گاز دادن بیش از اندازه به موتورسیکلت در سربالایی‌ها که باعث افزایش دمای پیشرانه می‌شود، علاوه بر کاهش عمر صفحه کلاچ باعث وارد شدن فشار به قطعات پیشرانه نیز می‌شود. ● توجه کنید که عدم کلاچ‌گیری صحیح هنگام تعویض دنده‌ها به صورتی که قبل از گرفتن دسته کلاچ تا انتها و درگیر شدن کامل کلاچ دنده‌ها تعویض گردند، باعث خرابی و کاهش عمر سیستم کلاچ خواهد شد. ● از شتاب‌گیری ناگهانی در هنگام شروع حرکت یا اصطلاحا لانچ کردن پرهیز کنید. ● توجه کنید که هنگام توقف و کاهش سرعت دست خود را روی کلاچ نگه ندارید. برای کاهش سرعت و ترمزگیری از عمل معکوس دهی و ترمز پیشرانه استفاده کنید. ● هنگام کاهش دنده‌ها و معکوس دادن کمی گاز خلاص دهید و به آرامی دنده را کاهش دهید. ● از معکوس دادن‌های شدید و با دور موتور بالا پرهیز کنید. ● مسلما در صورتی که بیش‌تر در داخل شهر و ترافیک‌ها رانندگی می‌کنید، عمل کلاچ‌گیری بیشتری انجام می‌دهید و طبیعتا به این علت زودتر به تعویض کلاچ نیاز پیدا می‌کنید. ● در حقیقت عمر صفحه کلاچ بیش‌تر به نحوه رانندگی بستگی دارد؛ به بیانی دیگر رانندگی با شتاب و سرعت زیاد، رانندگی زیاد در ترافیک، عدم کلاچ‌گیری درست و تعویض صحیح دنده، حمل بار اضافی زیاد، تیک آف کردن، نگه داشتن دست روی دسته کلاچ و اعمال فشار زیاد به پیشرانه در سربالایی‌ها عمر صفحه کلاچ را کاهش داده و باعث ایجاد خرابی‌های مختلف در آن می‌شود. سیستم سوخت رسانی سیستم سوخت رسانی موتورسیکلت‌ها در دو نوع کلی کاربراتوری و انژکتوری دسته بندی می‌شود. موتورسیکلت‌های قدیمی کشورمان عمدتا دارای سیستم سوخت رسانی کاربراتوری هستند، اما چند سالی است که به دلیل مشکلات و ضعف‌های موجود در این سیستم، استفاده از سیستم سوخت رسانی انژکتوری بر روی موتورسیکلت‌های کشور اجباری شده است. نگهداری از هر دو نوع سیستم‌های سوخت رسانی مذکور در موتورسیکلت‌ها اهمیت بسیاری دارد که در زیر به چند مورد از نکات مربوط به آن اشاره می‌کنیم. ● همواره باید با استفاده از بنزین با کیفیت، عدم رانندگی کوتاه مدت، خودداری از روشن/خاموش کردن‌های پیاپی پیشرانه و تعویض به موقع فیلتر بنزین از تشکیل رسوب و کثیفی در سیستم سوخت رسانی جلوگیری کنید. عدم رفع ایرادات سیستم سوخت رسانی باعث ایجاد مشکلاتی برای پیشرانه شده و عمر آن را کاهش خواهد داد. ● استارت سخت یا روشن نشدن، کاهش قدرت و گشتاور پیشرانه، ریپ زدن، تولید دود، افزایش مصرف سوخت، احتراق نامنظم و به طور کلی اختلال در عملکرد و بازدهی پیشرانه از جمله نشانه‌های وجود کثیفی یا خرابی در سیستم سوخت رسانی است. ● توجه داشته باشید که اگر به صورت مداوم اقدام به خالی نگه داشتن نیمی از حجم باک کنید، کثیفی‌‌ها و ذرات زائد باقی مانده در ته باک وارد پمپ بنزین و سیستم سوخت رسانی شده و در نتیجه خرابی و جرم گرفتگی هر دوی آن‌ها را در پی خواهد داشت. ● برای جلوگیری از جرم‌گیری و کثیفی مداوم سیستم سوخت رسانی می‌توانید از اکتان‌ها و یا انژکتورشوهای معتبر استفاده کنید. لاستیک نوع لاستیک مورد استفاده در موتورسیکلت از اهمیت بالایی برخوردار است، زیرا تعادل و حرکت این وسیله نقلیه بر روی دو چرخ است. در زیر به نکات نگهداری لاستیک اشاره می‌کنیم. ● باید هر دو لاستیک و موکدا لاستیک عقب موتورسیکلت را بر اساس شرایط اقلیمی خود انتخاب کنید. توجه کنید که استفاده از لاستیک‌های تابستانی و اسپرت در سطوح خیس و شرایط بارانی یا برفی می‌تواند به راحتی باعث سر خوردن و از دست رفتن تعادل شما شود. ● در فصول گرم حداقل هر هفته یکبار و در فصول سرد هر ۲ هفته یکبار در حالتی که لاستیک‌ها سرد هستند، باد آن‌ها را تنظیم کنید. ● زمانی که آج لاستیک به کم‌تر از ۱.۶ میلی‌متر رسید باید اقدام به تعویض آن کنید. ● طبیعتا رانندگی اسپرت باعث کاهش عمر لاستیک خواهد شد، لذا با رانندگی کم‌فشارتر نی‌توانید عمر لاستیک‌ها را افزایش دهید. ● برای افزایش عمر لاستیک‌هایتان می‌توانید از باد نیتروژن برای آن استفاده کنید. باتری باتری موتورسیکلت نیز از جمله قطعات مصرفی مهم آن است. نگهداری صحیح از این قطعه نیز احتیاج به رعایت نکاتی دارد که در زیر به آن‌ها اشاره می‌کنیم. ● زمانی که سوئیچ موتورسیکلت باز شود، سیستم برق آماده کار شده و نیروی خود را از باتری می‌گیرد؛ لذا انجام این کار در زمانی که موتورسیکلت خاموش است باعث خالی و ضعیف شدن باتری می‌شود. ● موتورسیکلت را در محیط‌هایی که دارای دماهای بسیار بالا و یا بسیار پایین هستند نگهداری نکنید. ● از استارت زدن‌های مکرر و بی دلیل خودداری کنید. ● هر هفته حداقل یک بار از موتورسیکلت استفاده کنید تا باتری ضعیف نشده و عمر آن کاهش نیابد. ● اگر از باتری‌های اسیدی استفاده می‌کنید، مرتب سطح مایع الکترولیت آن را چک کرده و در صورت نیاز به آن اضافه کنید. توجه داشته باشید که این کار به کمی تجربه، دقت و همچنین رعایت نکات ایمنی احتیاج دارد؛ در صورتی که قبلا اقدام به این کار نکرده‌اید، انجام آن را به یک متخصص و یا فرد با تجربه بسپارید. ● همواره از سالم بودن و عملکرد صحیح کابل‌های مربوط به سیستم برق و باتری اطمینان حاصل کنید. حال با رعایت این نکات می‌توانید علاوه بر کاهش هزینه‌های نگهداری موتورسیکلت خود، طول عمرش را افزایش داده و از سواری با آن لذت ببرید. نویسنده: رضا حسینی خانقاهی

سنسور دمای آب یا سنسور CTS چیست؟ سنسور دمای آب یا عبارت CTS مخفف COOLANT TEMPERATURE SENSOR است. همان‌طور که از نام این سنسور پیداست حس کردن دمای آب موتور حال این سوال پیش می‌آید حس کردن دمای آب موتور چه کاربردی دارد؟ در همه خودروهای امروزی واحد کنترل موتور یاECU وجود دارد که با فهمیدن یک سری از پارامتر های موتور می‌تواند تصمیماتی بگیرد سنسور دمای آب یکی از این قطعات حساس موتوراست که ای سی یو برای تصمیم گیری احتیاج به این سنسور دارد. از وظایفی که سنسور دمای آب می‌تواند برای ایجاد تصمیات ای سی یو کمک کند می‌توان به: 1-ایجاد حالت ساسات در زمآن سرد بودن اتوموبیل 2-فعال وغیرفعال شدن فن 3-تنظیم پاشش سوخت با توجه به دمای آب 4-باز یا بسته شدن ترموستات (در خودرو های جدید و پیشرفته ترموستات به صورت برقی فعالیت دارد و با رسیدن دما به دمای پیش فرض ای سی یو دستور باز شدن ترموستات را صادر می‌کند) 5-تنظیم زمان جرقه (آوانس جرقه) در هنگام گرم شدن اتوموبیل 6-تعیین حداکثر دور موتور (کات آف) اما این ها تنها قابلیت سنسور دمای آب نیستن به قآبلیت های دیگر سنسور دمای آب می‌پردازیم: -در خودرو های امروزی در هنگام فعال شدن کولر با بالارفتن دمای آب از حد نرمال ای سی یو یا واحد کنترل سیستم تهویه مطبوع دستور غیر فعال‌سازی تهویه مطبوع را می‌دهد تا موتور خودرو خنک‌تر شود.-یکی دیگر از کاربرد های سنسور دمای آب فعال شدن دور دوم فن خودرو است که با گذر از دمای آب حد نرمال، فن دور دوم شروع به فعالیت می‌کند. -همان طور در بالا گفته شد در خودرو های جدید، ای سی یو با فهمیدن دمای آب اقدام به تنظیم حداکثر دور موتورمی‌کند که در زمآن سرد بودن خودرو کات اف (حداکثر دور موتور) به پایین ترین حد ممکن خود می‌رسد. -در برخی از سنسور ها دارای سه پایه می‌باشد که دو پایه آن برای ارسال دمای آب به ECU و صفحه کیلومتراست. -در برخی از خودروها که دارای یونیت فن جداگانه است معمولا چند سنسور دما با انواع مختلف وجود دارد. -در خودرو های کاربراتوری سنسور دمای آب به عنوان سویچ فن شناخته می‌شود که مآنند ترموستات عمل می‌کند با رسیدن دما به حد ممکن فن را روشن می‌کند. -در خودرو های پشرفته و امروزی یک سنسور به نام سنسور دمای اب رادیاتور وجود دارد که مکمل و کمک کننده این سنسور است. -در خودرو های امروزی در صورت قطع شدن ارتباط ای سی یو با سنسور (قطع شدن سیم یا قطع ارتباط کانکتور با سنسور) فرمان روشن شدن فن ها داده می‌شود تا از آسیب رسیدن به موتور جلوگیری شود. نکته: در خودرو های پیشرفته و امروزی یک سنسور به نام سنسور دمای آب رادیاتور وجود دارد که مکمل این سنسور است. حالا که از وظایف سنسور دمای آب با خبر شدیم شیوه کارکردن سنسور دمای آب و آنواع آن را برای شما شرح می‌دهیم. در دسته بندی سنسور دمای آب دو نوع سنسور دمای آب داریم: 1-NTC یا Negative Temperature Coefficient : ضریب دمایی منفی 2-PTC یا positive temperature coefficient : ضریب دمایی مثبت - سنسور NTC: این نوع سنسور که به ضریب دمایی منفی شناخته می‌شود داخل آن یک مقاومت متغیر وابسته به دما است اتصال منفی آن بنده بوده و ورودی آن پایه 1 است که ولتاژ +5 ولت به آن اعمال می‌شود و پایه 2 خروجی است که اطلاعات را به ای سی یو ارسال می‌کند به این صورت که با افزایش دما مقاومت آن کم و با کاهش دما مقاومت آن زیاد می‌شود این نوع سنسور از سنسور های ptc دارای دقت و حساسیت و کاربرد بهتری است. - سنسور PTC: این نوع سنسور به ضریب دمایی مثبت شناخته می‌شود که دقیقا مانند سنسور ptc است با این تفاوت که با افزایش دما مقاومت آن افزایش و بالعکس با کاهش دما مقاومت آن نیر کاهش می‌باید این نوع سنسور به نسبت سنسور ptc دارای حساسیت و کاربرد کمتری است. اجزای داخلی سنسور دمای های آب : PTC: posetive Temperature Coefficient NTC: Negative Temperature Coefficient عیب یابی سنسور: این نوع سنسور ها معمولا دارای عمر بالایی هستند اما با خراب شدن مقاومت داخلی آنها یا پوسیده شده فلز که در مجاورت آب است احتمال خراب شدن دارند از علام خراب شدن آن می‌توان به : 1-عدم ایجاد حالت ساسات در استارت های سرد 2-دود مشکی در استارت های اولیه یا در زمآن گرم شدن خودرو 3-روشن شدن فن در زمآن سرد بودن موتور 4-روشن نشدن فن در زمآن گرم بودن بیش از حد موتور 5-بد کار کردن خودرو در استارت سرد 6-مصرف سوخت بالا 7-کاهش قدرت موتور 8-روشن شدن چراغ چک 9-بد روشن شدن خودرو 10-ایجاد بک فایر در اگزوز 11- افزایش الایندگی خودرو نویسنده: امیرحسین کهریزی

در این نوشتار نگاهی به گیربکس‌های اتوماتیک و نحوه نگهداری از آنها خواهیم داشت. آموزش نگهداری از گیربکس اتوماتیک: گیربکس یکی از اجزای سیستم انتقال قدرت در خودرو ها است که اصلی و مهم ترین بخش خودرو می‌باشید، در واقع یک جعبه دنده وظیفه انتقال و کم و زیاد کردن سرعت و گشتاور وارد شده از موتور به چرخ ها را دارد. در تقسیم بندی گیربکس ها چند نوع گیربکس داریم: 1-گیربکس دستی 2-گیربکس نیمه اتوماتیک 3-گیربکس اتوماتیک گیربکس دستی: در گیربکس های دستی نیروی پیشرانه توسط گیربس به چرخ ها انتقال داده می‌شود مانند تمامی گیربکس ها در این گیربکس راننده با توجه به سرعت خودرو و وضعیت خودرو در شیب و جاده دنده مناسب خود را از طریق لیور دنده انتخاب می‌کند. گیربکس های نیمه اتوماتیک: این گیربکس‌ها از لحاظ ساختار بسیار شبیه به گیربکس های دستی هستند اما به دلیل ایراداتی که دارد، امروزه مورد استفاده قرار نمی‌گیرد اما در خودروهای بسیار اقتصادی مورد استفاده قرار می‌گیرد. گیربکس های اتوماتیک: انتخاب سرعت دنده این گیربکس ها و نیروی وارده از موتور به چرخ ها با توجه به سرعت و وضعیت شیب جاده به صورت خودکار تنظیم می‌شود. تاریخچه ای ازگیربکس اتوماتیک: گیربکس اتوماتیک برای اولین بار توسط کمپانی جنرال موتور طراحی و تولید شد. تاریخچه گیربکس اتومات به سال های 1937 بر می‌گردد در آن زمان خودرو سازان آمریکایی و زیر مجموعه‌ی جنرال موتور از گیربکس‌های اتوماتیک استفاده می‌کردند. ایراد اصلی این گیربکس‌ها این بود که عمر بسیار کوتاهی داشتند با وجود راحتی نسبی بیشتر به نسخه دستی مشتریان در آن زمان تریجح به استفاده گیربکس دستی می‌دادند. موضوع مورد بحث ما در این مقاله نگهداری از گیربکس اتوماتیک است و چند نکته بسیار حیاتی راجع به نگهداری گیربکس خودکار یا اتوماتیک در این مقاله ذکر می‌کنیم. 12 راهکار برای مراقبت از گیربکس اتوماتیک: 1- تعویض روغن به موقع: گیربکس‌های اتوماتیک به نسبت گیربکس‌های دستی به فواصل تعویض روغن حساس‌تر هستند. حداکثر عمر مفید روغن گیربکس های اتومات در شرایط ایدال 60 هزار کیلومتر و در شرایط نامطلوب 50 هزار کیلومتر است. البته این نکته هم متذکر بشویم که روغن گیربکس‌های اتوماتیک از لحاظ نوع و تکنولوژی با هم متفاوت اند لذا هنگام تعویض حتما به راهنمای تعمیراتی خودرو توجه کنید. گیربکس‌های جدید دارای فیلتر روغن هستند لذا توضیه می‌شود در صورت کثیف شدن فیلتر روغن گیربکس اتوماتیک، اقدام به تعویض آن کنید و در فواصل طولانی استفاده از گیربکس سعی کنید از تمیزکننده‌های مرغوب گیربکس اتومات (flusher) استفاده کنید. 2- در ترافیک ها روان حتما از حالت دستی استفاده کنید: واحد کنترل گیربکس‌های اتوماتیک در ترافیک های روان برای کاهش مصرف سوخت به دلیل اینکه میزان فشار پا بر روی پدال گاز کم است، سعی می‌کند دنده‌ها زود تر سبک کند و سریعا با توجه به کم بودن سرعت خودرو دوباره دنده را به حالت قبل بر می‌گرداند. این کار باعث استهلاک بالای قطعات داخلی گیربکس و همچنین بالارفتن دمای روغن و سایش باندهای ترمز و.. می‌شود. لذا توضیه می‌کنیم در ترافیک‌های روان حتما از وضعیت دنده دستی استفاده کنید. 3- خلاص نکردن خودرو در ترافیک ها زیر 2 دقیقه: در پشت چراغ قرمز یا ترافیک‌های زیر 2 دقیقه حتما سعی کنید خودرو را خلاص نکنید البته میزان زمانی که می‌توان خودرو را در حالت سکون در حالت غیر خلاص استفاده کرد 2 دقیقه است. به این دلیل با خلاص کردن و دوباره درگیر کردن گیربکس اتوماتیک قطعات داخلی گیربس باندهای ترمز و دمای روغن به شدت بالا می‌رود و باعث اصطکاک و آسیب رساندن در طولانی مدت می‌شود. اما در ترافیک‌های نسبتا طولانی بالای 2 دقیقه برای جلوگیری از بالارفتن دمای روغن بیشتر توصیه می‌شود گیربکس را در وضعیت N (خلاص) قرار دهید. 4- استفاده از وضعیت دنده P در صورت توقف کامل: برای استفاده از وضعیت دنده P (پارک) ابتدا خودرو را کاملا متوقف کنید و پای خود را از روی ترمز بردارید و سپس ترمز دستی را بالا بکشید. حالا در صورت عدم حرکت خودرو می‌توان از وضعیت دنده P استفاده کرد. لازم به ذکر است اگر خودرو در وضعیت P باشد و نیرویی به خودرو و گیربکس وارد شد احتمال آسیب جدی به قطعات داخلی گیربکس (دندانه قفل کننده گیربس) دارد. 5- اعمال ترمز و سپس درگیر کردن خودرو در وضعیت درایو: قبل از درگیر کردن خودرو در حالت درایو حتما باید از ترمز استفاده کنیم و سپس خودرو را در وضعیت دنده D یا دستی قرار دهیم وسپس ترمز را رها کنیم. 6- عدم شتاب گیری ناگهانی: یکی از مخرب و خطرناک ترین وضعیت برای گیربکس خودرو بالا بردن دور موتور تا ردلاین و اعمال کردن دنده روی وضعیت درایور است. این کار حتی در کوتاه مدت باعث تخریب گیربکس خودکار می‌شود. برای شروع به حرکت سریع گیربکس اتومات (گر چه اصلا توصیه به این کار نمی‌شود) ابتدا پای خود را روی ترمز قرار دهید و خودرو را در وضعیت درایو قرار دهید سپس پدال گاز را تا انتها فشار دهید و ترمز را رها کنید (این وضعیت به نسبت وضعیت پیشین مطلوب تر است). 7- عدم استفاده از حالت خلاص در جاده ها: به بهانه کاهش مصرف سوخت هرگز از حالت خلاص یا N استفاده نکنید چراکه در این حالت پمپ روغن از کار می‌افتد به به قطعات گیربکس آسیب جدی می‌زند. حتی در خودروهای جدید با برداشتن پا از روی پدال گاز پاشش سوخت بسیار کم شده و در برخی از خودروها، واحد کنترل موتور کاملا پاشش سوخت قطع می‌شود. 8- عدم تعویض وضعیت سلکتور دنده در حالت حرکت: برخی معتقدند تعویض وضعیت دنده از طریق سلکتور به صورت الکتریکی است اما باید بگوییم تنها یونیت کنترل گیربکس برای فهمیدن وضعیت دنده به صورت الکتریکی است و اعمال وضعیت دنده به صورت مکانیکی انجام می‌شود. لذا سعی کنین هیچگاه هنگام حرکت وضعیت دنده را در حرکت تغیر ندهید به استتسنای وضعیت دنده M دستی. 9- در هنگام سرد بودن خودرو اجازه دهید خودرو گرم شود: در استارت‌های اولیه به خصوص زمانی که خودرو سرد است به دلیل سفت بودن روغن گیربس، خودروها اصطلاحا تقه می‌زنند. سعی کنید قبل از حرکت خودرو اجازه دهید خودرو گرم شود. 10- برسی سیستم خنک کننده موتور: روغن گیربس‌های اتوماتیک برای خنک شدن احتیاج به قرار گردن در مجاورت آب رادیاتور موتور دارند. قطعه‌ای در گیربکس اتومات قرار دارد به اسم رادیاتور روغن که با قرار دادن روغن گیربکس اتومات در مسیر آب رادیانور باعث خنک‌تر شدن و انتقال حرارت می‌شود. رادیاتورهای خودروهای اتوماتیک داری خروجی آب برای گیربکس اتومات هستند، لذا سالم بودن سیستم خنک کننده تاثیر مسقیمی بر روی سلامت گیربکس اتومات دارد. 11- استفاده از رینگ لاستیک غیر استاندارد: حتما سعی کنید از سایز رینگ لاستیک استاندارد استفاده کنید. استفاده از رینگ یا لاستیک‌های زاپاس (لاستیک کوچک تر) در کیلومترهای زیاد باعث آسیب رساندن به گیربکس می‌شود. 12- عدم استفاده از خودرو در شرایط سخت: سعی کنید خودرو را در شرایط نرمال استفاده کنید یدک کشیدن بیش از حد مجاز، یا استفاده خودرو در شرایط سخت مثل شرایط آفرود یا جاده‌های خاکی، ریس یا تقویت کردن موتور (گیربکس‌ها تا حد معینی ازگشتاور یا اسب بخار می‌توانند تحمل کنند) باعث اسیب رساندن به گیربکس می‌شود.

یک روز سرد پاییزی یا زمستانی را تصور کنید که هوا را مه بسیار غلیظی گرفته است و شما فرصت صبر کردن برای کاهش غلظت مه کافی ندارید. قاعدتاً به دلیل کاهش دید افقی حتی بعضا تا ۱۸۰متر، منطقی‌ترین پیشنهاد در مواجه با هوای مه‌آلود به تعویق انداختن سفر با خودرو است، اما از طرفی نیز ممکن است به دلایل مختلف، فرصت و امکان انجام این کار وجود نداشته و رانندگی در این هوا اجتناب ناپذیر باشد. اگر ناگزیر به رانندگی در این شرایط بودید، با رعایت نکات زیر می‌توانید در کنار لذت بردن از این پدیده طبیعی، از خطرات و حوادث احتمالی در این شرایط آب و هوایی پیشگیری کنید. ۱. مطمئن شوید که چراغهای خودرو کاملا روشن هستند‌. ۲. مطمئن شوید که حتما چراغ‌های نور پایین خودرو روشن باشد، روشنایی چراغ‌های نور بالا در برخورد با مه تشعشع شدیدی را ایجاد کرده و دید شما را کاهش می‌دهند. ۳. اگر خودروی شما به مه‌شکن‌های جلو و عقب مجهز است، حتما از آنها استفاده کنید. مه‌شکن‌های جلو به زمین نزدیکتر هستند و می‌توانند دید بهتری ایجاد کنند، مه‌شکن‌های عقب نیز شانس بهتر دیده شدن شما توسط دیگر رانندگان را افزایش می‌دهند. ۴. از فلاشر خودرو به هنگام حرکت استفاده نکنید، زیرا ممکن است خودروی پشت‌سر با دید ضعیف خود، به تصور اینکه شما توقف کرده‌اید یا مشکلی برایتان پیش آمده ترمز شدیدی بگیرد و باعث تصادف شود. ۵. اگر رنگ نور ساطع شده از چراغ‌های جلو و یا مه‌شکن‌های شما مایل به آبی و یا سفید است، به دلیل خاصیت دمای بیشتر بر حسب کلوین این رنگ‌ها نسبت به رنگ‌های مایل به طیف زرد، برای استفاده در این شرایط آب و هوایی ایده‌آل نیستند، لذا توصیه می‌کنیم در صورت داشتن چراغ‌های با طیف رنگ‌های سرد، با سرعت کم و دقت و توجه بیشتر در مسیر حرکت کنید. ۶. فاصله خود با خودروی مقابل را از ۲ ثانیه حالت معمول، به ۵ ثانیه افزایش دهید. ۷. اگر هوا بسیار سرد باشد خبر بدی است، چون مه قابلیت ایجاد یخ‌زدگی در کف جاده را دارد، لذا بهتر است در این وضعیت علاوه بر احتیاط‌های معمول زنجیر چرخ نیز به همراه داشته باشید. ۸. مرتباً سرعت خود را چک کنید و همواره سرعت خود را پایین‌تر از ۵۰ کیلومتر درساعت نگاه دارید. توجه داشته باشید که آب و هوای مه‌آلود یک توهم بصری ایجاد می‌کند و شما احساس می‌کنید که سرعت کمی دارید در حالی که سرعت واقعی شما بیشتر از چیزی است که به نظر می‌رسد. ۹. به دلیل کاهش دید افقی، اطلاعات کافی از وضعیت ترافیکی اطراف در اختیار شما قرار نخواهد گرفت، لذا بهتر است صدای سیستم صوتی خودرو را کاهش داده و کمی شیشه‌های خودرو را پایین دهید تا حتی‌الامکان با شنیدن صداهای اطراف، از وضعیت ترافیکی مطلع شوید. ۱۰. استفاده از برف‌پاک‌کن‌ها و یخ‌زدا‌ی شیشه‌های جلو و عقب ضروری است. سعی کنید مایع مورد استفاده در مخزن شیشه شور، خاصیت یخ‌زدایی نیز داشته باشد. ۱۱. از خطوط جاده و به ویژه خط کنار و سمت چپ جاده به عنوان راهنمای مسیر استفاده کنید. ۱۲. حوصله کنید، از تلاش برای دور‌زدن ترافیک دوری کنید. ۱۳. در بزرگراه‌ها و جاده‌های شلوغ توقف نکنید، اگر مجبور به ایستادن بودید تا حد امکان در مکان‌های مخصوص مانند استراحتگاه‌ها توقف کنید، اگر خودروی شما ناگهان خاموش و یا خراب شد، از گرفتن ترمز ناگهانی و تیز خودداری کرده و همراه با روشن کردن فلاشرها آرام آرام ترمز بگیرید، چراغ‌های خودرو را نیز کاملا را نیز خاموش کنید و به آرامی و با احتیاط به کنار جاده بروید. توصیه به انجام این سه نکته به این خاطر است که بعضاً در هوای مه‌آلود رانندگان پشت‌سر از چراغ‌های خودروی شما به عنوان نشانه مسیر استفاده می‌کنند و پشت‌سر شما حرکت می‌کنند. در زمان توقف خودرو نیز از آن فاصله بگیرید تا در صورت برخورد احتمالی خودرویی دیگر با آن، آسیبی به شما نرسد. ۱۴. اخبار هواشناسی و ترافیکی را دنبال کنید تا از شرایط مختلف مطلع باشید. معمولا در روز بعد از بارندگی که وزش باد وجود نداشته باشد، مه‌گرفتگی رخ ‌می‌دهد. ۱۵. حتما کیت لوازم اضطراری خودرو، کیف کمک‌های اولیه و یک کپسول اطفای حریق همراه خود داشته باشید‌.

همه خودروهای مجهز به موتور درون سوز، بخشی به نام خنک کننده یا رادیاتور دارند که برای خنک کردن موتور خودرو و کاهش دما در نظر گرفته شده است. اما علت در نظر گرفتن این بخش چیست؟ موتور یک خودرو با سوختن بنزین یا گازوئیل مقدار بسیار زیادی انرژی تولید می‌کند. مقداری از این انرژی (در حدود یک سوم) برای به حرکت درآوردن خودرو استفاده می‌شود اما بخش قابل توجهی از این انرژی (در حدود دو سوم) تبدیل به گرما می‌شود. نیمی از این گرمای تولید شده توسط سیستم اگزوز به خارج هدایت می‌شود اما مابقی آن در بلوک موتور باقی می‌ماند. به همین دلیل موتور به راهی برای خارج کردن این گرما نیاز دارد در غیر اینصورت و اگر گرما باقی بماند، باعث ذوب شدن قطعات فلزی و از بین رفتن آنها می‌شود. کولنت (Coolant) یا ضد یخ چیست؟ ضد یخ مایعی است که با آن آشنایی داریم و کولنت (Coolant) چیزی است که از ترکیب ضد یخ و آب به دست می‌آید. بنابراین کولنت (Coolant) مایعی بر پایه آب است. نکته مهم این است که حتی خود این مایع هم گرم می‌شود که برای خنک کردن آن فن‌هایی در مقابل رادیاتور در نظر گرفته شده. کاری که کولنت انجام می‌دهد این است که دمای جوش آب را به شکل چشمگیری افزایش می‌دهد. در اثر عمل نکردن درست سیستم خنک کننده از جمله استفاده از مایع نامناسب در خودروهای مدرن، کمبود مایع و یا نشتی و یا هر ایراد دیگر، احتمال به وجود آمدن مشکلات و خسارات سنگینی وجود دارد. به طوری که در ابتدا دمای موتور بالا رفته و در صورت تداوم این حالت، سوپاپ و یا سر سیلندر دچار مشکل می‌شود. معرفی کولنت (Coolant) خودرو به همین دلیل و برای حفظ دمای موتور در حد استاندارد، باید از کولنت یا مایع خنک کننده استفاده شود. مایع کولنت (Coolant) در رنگ‌های مختلفی در بازار موجود است از جمله سبز، زرد، قرمز، نارنجی و یا صورتی. این رنگ بیانگر هیچ ویژگی یا مشخصه خاصی نیست. رنگ این محلول در اثر وجود مواد دیگر ایجاد می‌شود. در آنتی فریز یا ضد یخ‌ها ترکیبی از آب مقطر، الکل، اتیلن گلیکول و یا افزودنی‌های کم خطر دیگر استفاده می‌شود. همچنین در انواع گران قیمت این محلول موادی وجود دارد که از ایجاد رسوب در سسیستم خنک کننده جلوگیری می‌کند. در برخی نمونه‌ها هم پروپیلن گلیکول مورد استفاده قرار گرفته است. چرا باید از کولنت (Coolant) یا ضد یخ استفاده کنیم؟ شاید بگویید استفاده از آب مقطر یا ضدیخ‌های معمولی برای خودرو کفایت می‌کند اما باید بگوییم این مایعات تنها برای خودروهای معمولی با دمای پایین مناسب هستند. از آنجا که دمای بسیاری از خودروهای مدرن از جمله خودروهای مجهز به توربوشارژر، بالاتر از دمایی است که ما در ذهن داریم، باید از محلول‌هایی استفاده کنیم که دمای بالاتری را پوشش می‌دهند. چراکه در صورت استفاده از محلول‌های معمولی، دما به صورت استاندارد تنظیم نمی‌شود و بدون شک حتی در مدت زمان کوتاه، موتور دچار مشکلات اساسی می‌شود. البته این محلول برای جلوگیری از یخ زدگی هم موثر است. به تدریج و با افزایش دمای کاری موتورهای جدید که با هدف افزایش بهره‌وری آن و کاهش مصرف سوخت و آلایندگی انجام می‌شود، سیستم خنک کننده موتور نیز نیازمند محلول مقاوم‌تری در برابر این دماها است تا مشکلاتی از قبیل بخار شدن محلول آب و ضدیخ درون این سیستم رخ ندهد زیرا در پی این اتفاق دمای موتور بیش از حد افزایش پیدا می‌کند که باعث رخ دادن خرابی‌های زیاد آن شده و در نتیجه هزینه‌های گزافی را برای تعمیرات متوجه مالک خواهد کرد. اگرچه به نظر میرسد دمای کاری بالا تنها مختص موتورهای مجهز به سوپرشارژ و توربوشارژ است اما این افزایش دمای کاری بسیاری از موتورهای جدید تنفس طبیعی را نیز شامل می‌شود. متاسفانه مشاهده شده که برخی از نمایندگان برندهای معتبر در ایران، به دلیل عدم آگاهی و یا به دلایل دیگر، از محلول‌های نامناسب برای خودروها استفاده کرده‌اند که این کار خساراتی را برای مالکان و گاهی خسارات بسیار سنگینی را ایجاد کرده است. نحوه استفاده از کولنت ماشین کولنت (Coolant) ها انواع مختلفی دارند و معمولا نحوه استفاده آنها به این صورت است که مقداری ضد یخ یا آنتی فریز باید با مقدار مشخصی آب مقطر ترکیب شود. ترکیب نهایی را به سیستم خنک کننده وارد می‌کنیم. این مقدار و دستورالعمل استفاده بر روی قوطی درج شده که در ادامه یک نمونه را مثال خواهیم زد. نحوه عملکرد کولنت کولنت (Coolant) یا ضد یخ وارد سیستم خنک کننده می‌شود و دمای جوش آب را به میزان زیادی افزایش می‌دهد. آیا باید کولنت (Coolant) را در بازه‌های زمانی مشخصی تعویض کنیم؟ مایع آنتی فریز AntiFreeza به خودی خود تاریخ انقضا ندارد اما آن دسته از افزودنی‌هایی که مانع از خوردگی و رسوب در سیستم خنک کنندگی می‌شوند، منقضی می‌شوند. بنابراین باید مایع کولنت را در بازه‌های مشخص و طبق دستورالعمل کارخانه عوض کرد. البته باید هر چند وقت یکبار سطح مایع خنک کننده را چک کنید و میزان Max و Min آن را کنترل نمایید. اگر میزان مایع از حد Min یا حداقل کمتر است، احتمالا در سیستم نشتی دارید و باید سریعا به مکانیک ماهر مراجعه نمایید. برای بررسی بهتر کولنت (Coolant) ها یک نمونه از آن را مورد بررسی قرار می‌دهیم. کولنت (Coolant) یا AntiFreeze برند Rowe یا روو آلمان، محلولی با طول عمر زیاد بر پایه اتیلن گلیکول است. در این نمونه خبری از موادی چون نیتریت، فسفات و سیلیکات نیست. این کولنت (Coolant) برای موتورهایی با بلوک آلومینیومی یا چدنی طراحی شده و اجازه یا Approve بسیاری از برندهای معتبر خودروسازی دنیا از جمله فولکس واگن، ولوو، میتسوبیشی، مان، فورد، جنرال موتورز، مرسدس بنز و ب ام و را دارد. نحوه استفاده از این محلول به این صورت است که باید طبق دستورالعملی که کارخانه بیان کرده، آن را با آب مقطر ترکیب کنید. این نسبت معمولا 50:50 یا 1:1 است اما ممکن است بسته به نوع خودرو تغییر کند. در صورت استفاده از این نسبت، دمای انجماد آب به 37- درجه سانتی گراد و دمای جوش آن به 160 درجه سانتی گراد افزایش پیدا می‌کند. نکته جالب این است که برخی از برندهای سازنده، موفق شده‌اند تا کولنت‌هایی تولید کنند که دمای جوش آب را به 240 تا 270 درجه سانتی گراد افزایش می‌دهد.

گشتاور و اسب بخار دو مفهومی هستند که به وسیله آنها قدرت و عملکرد یک انجین یا موتور را بررسی می‌کنیم. به طور خلاصه باید بگوییم چرخه تولید انرژی و به حرکت درآوردن خودرو به این صورت است: سوخت فسیلی و یا برقی در خودروهای امروزی، انرژی جنبشی لازم برای حرکت را تولید می‌کند. برای بررسی مفهوم اسب بخار و گشتاور، لازم است که نگاهی به چند مفهوم فیزیکی داشته باشیم: انرژی : انرژی توانایی انجام کار است. در واقع موتورها همان کاری را انجام می‌دهند که قبلا اسب‌ها انجام می‌دادند. کار : اگر جسمی در اثر نیرو، جابه‌جا شده و حرکت کند، در واقع کار انجام شده است. کار در واحد اندازه گیری جهانی یا SI با واحد ژول و یا نیوتن متر سنجیده می‌شود. گشتاور : گَشتاوَر نیرو یا گشتاور چرخشی یعنی عاملی که باعث حرکت دورانی یا چرخشی در جسم می‌شود. در یک خودرو گشتاور نیروی تولیدشده توسط میل لنگ است. هرچه یک موتور گشتاور بیشتری تولید کند، توانایی انجام کار بیشتری را دارد. اندازه گیری گشتاور تا حد زیادی شبیه به کار است اما تفاوت‌هایی هم بین آنها وجود دارد. از آنجا که گشتاور یک کمیت برداری است، به وسیله نیوتن متر اندازه گیری می‌شود. قدرت (توان) : قدرت یا توان به سرعت انجام کار گفته می‌شود. این کمیت در قرن هجدهم توسط یک دانشمند اسکاتلندی به نام جیمز وات پایه گذاری شد. واحد اندازه گیری قدرت در SI، کیلووات است. 1 اسب بخار برابر نیروی لازم برای بلند کردن یک جسم 75 کیلوگرمی به میزان 1 متر در مدت 1 ثانیه است. بنابراین گشتاور توانایی انجام کار است در حالی که توان، به سرعت انجام یک کار گفته می‌شود. به زبان دیگر، توان برابر با نسبت انجام کار به زمان انجام آن است. از نظر ریاضی، اسب بخار ضریبی از گشتاور است. به طور دقیق H = T x rpm/5252 فرمول تبدیل این دو کمیت است. در این فرمول، H برابر با اسب بخار، T معادل گشتاور با واحد فوت پوند و rpm هم همان دور موتور است. بنابراین برای آنکه یک موتور قدرت بیشتری تولید کند، باید گشتاور بیشتری تولید کند و یا دور موتور بالاتری داشته باشد و یا اینکه هر دو اینها همزمان رخ دهد. نکته مهم این است که این تعاریف و فرمول‌ها، در دنیای واقعی شکل دیگری دارند. هر موتوری یک دور حداقل (کار کردن درجا) و یک دور حداکثر یا ردلایت دارد. به عنوان مثال موتور 6.2 لیتری 8 سیلندر داج چلنجر هلکت، قدرت 707 اسب بخاری خود را در دور 6000 دور در دقیقه تولید می‌کند. در دور درجا، تنها قدرت لازم برای به حرکت درآوردن قطعات موتوری تولید می‌شود و در دور نهایی یعنی 6200 rpm، قدرت تولیدی کمی کمتر از 700 اسب بخار است. همچنین حداکثر گشتاور 650 فوت پوندی در دور 4000 rpm حاصل می‌شود. یک نکته مهم دیگر نحوه درست اندازه گیری قدرت و گشتاور از میل لنگ است. این کار به وسیله دینامومتر انجام می‌گیرد. البته این دستگاه قدرت را اندازه گیری می‌کند و گشتاور و دور موتور با استفاده از فرمول بالا به دست می‌آیند. دینامومتر انواع مختلفی دارد که برای انتخاب نوع مناسب، لازم است با داشتن منحنی مشخصه موتور و حداکثر توان و گشتاور دینامومتر، دستگاه مناسب جهت اندازه گیری انتخاب شود. دینامومتر ادی کارنت و ترمز آبی برای اندازه گیری قدرت مورد استفاده قرار می‌گیرند. بهترین موتور آن است که حداکثر گشتاور را در دور پایین تولید کرده و آن را تا محدوده ردلاین عرضه می‌کند. میزان گشتاور تولیدی موتور نسبت مستقیم با هوای ورودی به موتور دارد. موتور بزرگتر، هوای بیشتری را جذب کرد و در نتیجه گشتاور بیشتری تولید می‌کند. بوسترهایی چون توربوشارژر و سوپرشارژر هوای بیشتری را وارد موتور می‌کنند و این ویژگی برای موتورهای کوچک کاربرد بیشتری دارد. سوخت همواره باید به مقدار مشخصی وارد محفظه احتراق شود. البته این بخش ساده کار است به ویژه در انژکتورهای الکتریکی. مهندسین برای اینکه میزان درستی از سوخت به محفظه تزریق شود، راه‌های پیچیده زیادی را در مقابل دارند. یکی از آنها این است که تمامی قطعات را به اندازه کافی محکم بسازند تا بتوانند در مقابل فشار ناشی از احتراق دوام بیاورند. البته در مورد قطعات در حال حرکت اینرسی یا لَختی هم مورد اهمیت دارد. خنک کنندگی و روغن کاری بخش‌های مختلف، رابطه مستقیمی با قدرت تولیدی موتور دارد. در دور موتور بالا جایی است که هنز مهندسان مشخص می‌شود. در نهایت باید بگوییم که اسب بخار و گشتاور دو مفهوم به ظاهر نزدیک و مرتبط هستند اما اشتراک زیادی بین آن دو نیست. اما همیشه این سوال وجود داشته که کدام یک از آنها بهتر است؟ نتیجه گیری: این سوال را با یک مثال توضیح می‌دهیم: در یک مسابقه بیسبال، اگر گیرنده توپ را گشتاور فرض کنیم، پرتاب کننده توپ، اسب بخار است. در این مسابقه وجود هر دو لازم است اما این سرعت و عملکرد پرتاب کننده است که جهت توپ و شرایط بازی را تعیین می‌کند. وجود گشتاور بالا برای یک موتور ضروری است اما این اسب بخار است که بین یک موتور خوب و یک موتور بد تمایز ایجاد می‌کند.

باتری خودرو یکی از قطعاتی است که به دلایل زیادی دچار آسیب می‌شود که یکی از این موارد خالی شدن باتری در زمان خاموش بودن موتور است. این اتفاق بیشتر از 3 دلیل اصلی ناشی می‌شود یعنی مشکل در خود باتری، سیستم برقی خودرو و اشتباهات انسانی. بیشتر افراد هنگامی متوجه ایراد باتری خودروی خود می شوند که قصد روشن کردن آن را دارند. اما گاهی خالی شدن باتری در حین حرکت خودرو نیز اتفاق می افتد که این می‌تواند نشانه‌ای از مشکلی در سیستم شارژ باتری باشد. بررسی باتری بدون باتری، خودروی شما حتی استارت هم نمی خورد پس همیشه از سلامت باتری مطمئن شوید. در مرحله اول باید اتصالات باتری را بررسی کنید که اتصالات به درستی در جای خود نصب شد باشند. در باتری‌های قدیمی، سطح آب باتری را چک کنید و در صورت نیاز، کمی آب به آن اضافه کنید. برای تست سلامت باتری، از دستگاه هیدرومتر استفاده کنید. اگر پس از شارژ کامل باتری، اعداد نمایش داده شده برروی دستگاه با توجه به راهنمای استفاده از آن کوچک باشد، باتری معیوب و باید تعویض شود. یکی دیگر از راه‌های تست کردن باتری خودرو، استفاده از دستگاه تستر (Tester) است که که معمولا در تمام تعمیرگاه ها وجود دارد. عملکرد این دستگاه به این صورت است که به صورت مجازی باری را روی باتری قرار می دهند و سلامت آن را بررسی می کند. مهمترین دلایل خالی شدن باتری از مهمترین دلایل خالی شدن باتری خودرو در هنگام خاموش بودن موتور می توان به خوردگی یا خرابی اتصالات، خرابی سیستم شارژ باتری و شرایط نامناسب آب و هوایی اشاره کرد. در ادامه به عمده‌ترین موارد خالی شدن باتری می پردازیم. روشن ماندن چراغ خودرو هنگام خروج از ماشین، از خاموش بودن تمامی چراغ‌های خودرو مطمئن شوید زیرا روشن ماندن چراغ‌های اصلی و سقفی خودرو می تواند یکی از دلایل اصلی خالی شدن باتری خودرو باشد. ضعیف بودن باتری خودرو باتری قدیمی و کهنه در مقایسه با روزهای اولیه خود به خوبی شارژ را نگه نمی دارد و این موضوع فقط در مورد باتری خودرو صدق نمی کند. به طور کلی بهتر است هر 4 الی 5 سال یکبار باتری خودرو تعویض شود. برق دزدی به جزیی ترین اتصالی در سیستم برقی خودرو ، برق دزدی گفته می شود. در این شرایط هنگام خاموش بودن موتور برخی از قطعات، همچنان به کار خود ادامه می‌دهند. پیدا کردن این ایراد کار دشواری است و بهتر است توسط افراد متخصص چک شود. خوردگی یا خرابی اتصالات فرسودگی و خرابی اتصالات باتری باعث می شود برق رسانی درست صورت نگیرد و باتری معیوب شود. مشکل در دینام خودرو گاهی ممکن است خالی شدن باتری در زمان روشن بودن موتور اتفاق بیفتد، که در این هنگام ابتدا باید تسمه دینام و سپس خود دینام را چک کنید. شرایط آب و هوایی در دمای بسیار سرد و بسیار گرم باتری خودرو دچار آسیب می شود و مایع الکترولیت موجود در باتری کارایی خود را از دست می دهد. این امر در باتری‌های قدیمی تاثیر بیشتری نیز دارد.

در هنگام رانندگی با خودرو هر لحظه خطر وجود دارد و حتی در صورتی که شما کاملا متوجه مسیر باشید، ممکن است با مشکل و تصادف مواجه شوید. اما در بسیاری از مواقع، خطرات به دلیل بی توجهی خود ما رخ می‌دهد. اکنون قصد داریم نگاهی به چند نکته داشته باشیم که ایمنی شما را به هنگام رانندگی بالا می‌برد و خطراتی که از سوی راننده به وجود می‌آید را به حداقل می‌رساند. هرگز با تلفن همراه صحبت نکنید صحبت کردن با تلفن همراه اتفاق رایجی است که اتفاقا کاملا خطر آفرین است چراکه حواس شما را تا حد زیادی پرت می‌کند. تنها در صورتی از تلفن همراه استفاده کنید که امری ضروری پیش آمده باشد. همچنین می‌توانید تلفن همراه خود را با بلوتوث به ضبط متصل کنید و از طریق بلندگو با تلفن صحبت نمایید. مسیر و مقصد را تعیین کنید بهتر است قبل از شروع حرکت، مسیر و مقصد خود را تعیین کنید چراکه اگر از آن آگاهی نداشته باشید، احتمالا دچار سردرگمی و حواس پرتی می‌شوید. برای آشنایی با مسیر خود می‌توانید از اپلیکیشن‌های مسیریاب استفاده کنید. موسیقی را از قبل آماده کنید گوش کردن به موسیقی یکی از کارهایی است که بسیاری از ما به هنگام رانندگی انجام می‌دهیم. بهتر است از قبل، موسیقی‌های مورد علاقه خود را در تلفن یا CD خود آماده کنید تا در هنگامی که پشت فرمان هستید، توجه خود را به انجام این کار معطوف نکنید. هنگام رانندگی چیزی نخورید سعی کنید پیش از شروع حرکت، غذای خود را میل کنید. همچنین بهتر است برای نوشیدن در مسیرهای طولانی، توقف کرده و در هنگام رانندگی این کار را انجام ندهید. هوشیار باشید همیشه به هنگام رانندگی، از کافی بودن خواب خود مطمئن باشید چراکه خواب آلودگی یکی از عوامل اصلی تصادفات رانندگی است. بهترین زمان برای استراحت که به ازای هر دو ساعت رانندگی، 15 دقیقه استراحت نمایید. سرنشینان را سرگرم کنید اگر با کودکان سفر می‌کنید، روش‌هایی را برای سرگرم کردن آنها در نظر داشته باشید. سرنشینان می‌توانند به عنوان چشم دوم برای شما عمل کنند.

اکتان چیست؟ بسیاری از ما بارها نام اکتان بوسترها و مکمل‌ها را شنیده‌ایم اما احتمالا سوالات زیادی در مورد آنها در ذهن شما وجود دارد که اکنون قصد داریم پاسخ این سوالات را در وب سایت ماشین3 بررسی کنیم. آیا باید از اکتان بوستر استفاده کنیم؟ از آنجا که کیفیت بنزین در کشور ما با حد مطلوب فاصله زیادی دارد، لازم است حتی با بنزین سوپر از مکمل اکتان بوستر برای جبران این کیفیت پایین استفاده کنیم. اما در صورت استفاده از بنزین معمولی و به ویژه در خودروهایی که موتور حساس و یا توربو دارند، استفاده از اکتان بوستر ضروری است. این در حالی است که بسیاری از مسئولان بر کیفیت بالای بنزین ایران و عدم نیاز به استفاده از مکمل‌ها تاکید می‌کنند اما دو دلیل کاملا واضح برای رد این نظریه وجود دارد. یک اینکه حتی طبق ادعای مسئولان اگر بنزین ما اکتان 87 داشته باشد، بسیاری از خودروها از جمله خودروهای مجهز به موتور توربوشارژر، خودروهای پورشه، بنز و ب ام و و حتی رنو تلیسمان، پژو 2008 و سیتروئن C3 باید و باید از بنزین با اکتان بالاتر از 93 استفاده کنند. بد نیست اشاره کنیم که طبق توصیه ایران خودرو حتی خودرویی چون دنا پلاس توربو باید از بنزین با اکتان 95 استفاده کنند. نکته دوم این است که طبق آنچه که در ماه‌های گذشته برای خودروهای یادشده و حتی بسیاری از خودروهای دیگر رخ داده، این است که در صورت استفاده از بنزین معمولی و با کیفیت پایین، عملکرد موتور خودرو مختل شده و حتی دچار ناک و افت عملکرد می‌شود. نیازی به گفتن نیست که ادامه این روند، موجب خرابی سنسور اکسیژن و مشکلات اساسی‌تر هم می‌شود. تنها راه جلوگیری از این اتفاقات، استفاده از مکمل و اکتان بوستر است تا کیفیت بنزین شما افزایش پیدا کرده و از آسیب‌های احتمالی جلوگیری کنید. فواید استفاده از اکتان بوستر: انواع مکمل‌ خودرو مکمل‌ها یا به عبارتی Additive ها انواع مختلفی دارند و اصولا به هر ماده‌ای که به مایعات خودرو اضافه شود، مکمل گفته می‌شود. مکمل‌ها برای بنزین، روغن و سایر مایعات خودرو ساخته شده‌اند اما رایج‌ترین مکمل خودرو، اکتان بوستر (Octane Booster) است. مکمل‌های زیادی وجود دارد که هرکدام کاربرد متفاوتی دارند از جمله مکمل تمیز کننده سیستم سوخت، مکمل شوینده سیستم سوخت، مکمل رادیاتور، مکمل روغن موتور، مکمل تمیز کننده کاتالیزور و بسیاری موارد دیگر که در اینجا تمرکز ما بر روی اکتان بوستر و بررسی آن است. اکتان بنزین به چه معناست؟ عدد اکتان نشانگر میزان کیفیت و نحوه عملکرد بنزین است به طوری که هرچه تراکم موتور خودرو بالاتر باشد، به بنزین با اکتان بالاتری نیاز دارد. موتورهای بنزینی ترکیب سوخت و هوا را متراکم می‌کنند و پس از تراکم، به مرحله احتراق می‌رسیم. نسبت سوخت و هوای موجود در سیلندر، با عددی به نام نسبت تراکم شناخته می‌شود و هرچه این عدد بالاتر باشد، موتور عملکرد بالاتری دارد. به این ترتیب باید بگوییم هرچه موتور خودرو شما قدرتمندتر و با عملکرد بالاتر باشد، لازم است از بنزین با اکتان بالاتر استفاده نمایید. نتیجه این است که به دلیل تراکم نسبتا بالای خودروهای امروزی، اگر بنزین با اکتان پایین برای موتور استفاده نمایید، موتور خودرو شما دچار ناک می‌شود که در مقاله‌ای جداگانه به بررسی این پدیده پرداختیم. یک نکته هم در مورد خودروهای دیزلی وجود دارد آن هم اینکه برای خودروهای دیزلی، عدد سِتان سوخت باید بالاتر بوده و عدد اکتان پایین‌تر باشد تا به عملکرد ایده‌آل موتور برسیم. علت این اتفاق این است که موتورهای دیزلی مخلوط سوخت و هوا را ترکیب نمی‌کنند. بلکه ابتدا هوا متراکم شده سپس سوخت به هوای داغ متراکم شده تزریق می‌شود. اکتان بنزین ایران عدد اکتان اعلام شده برای بنزین معمولی در ایران 87 و برای بنزین سوپر 95 است و همه مردم می دانند که این اعداد فقط در حد یک شایعه است و هیج سازمانی به طور رسمی عدد مربوط به بنزین های عرضه شده در سطح کشور را تا کنون اعلام نکرده است . چیزی که مشخص است اختلاف کیفیت شدید بنزین عرضه شده با کشورهای دیگر حتی کشورهای همسایه خودمان است و اگر تجربه رانندگی با خودروهای مشابه در ایران و کشورهای همسایه را داشته باشید متوجه تفاوت مصرف سوخت و شتاب خودروهای مشابه در ایران و کشور همسایه خواهید شد . هر زمانی که خبرنگاران در مورد کیفیت بنزین ارائه شده در ایران از مسئولین مربوطه پرسیده اند هر بار مسئولین فقط یک جواب داشته اند و آن هم این بوده که ، کیفیت بنزین ما خوب است و مشکلی ندارد . اکتان بوستر چیست؟ اکتان بوستر همان طور که از نامش پیداست، عدد اکتان بنزین شما را افزایش می‌دهد. این افزایش عدد اکتان موجب بالا رفتن کیفیت بنزین و رسیدن به زمان مناسب برای احتراق بنزین در سیلندر می‌شود. اکتان بوستر یکی از مکمل‌ها یا Additive ها و رایج‌ترین آنهاست چراکه مصارف زیادی دارد و می‌توان از آن برای هر خودرویی و هر بنزینی استفاده کرد. البته اکتان بوستر موارد مصرف متفاوتی دارد که در ادامه به آنها می‌پردازیم. انواع اکتان بوستر اکتان بوستر معمولا به دو دلیل مورد استفاده قرار می‌گیرد. یکی برای جبران کیفیت پایین بنزین و دوم برای مصارف مسابقه‌ای. کاربرد اول آن یعنی جبران کیفیت پایین بنزین واضح است چراکه همان طور که در بالا اشاره کردیم، پایین بودن کیفیت بنزین به معنای عمل کردن نامناسب موتور خودروهای بنزینی و در نتیجه ناک زدن موتور می‌شود. برای جبران این کیفیت پایین بنزین، می‌توان از اکتان بوستر استفاده کرد تا موتور خودرو شما عملکرد ایده‌آل خود را حفظ کند. استفاده از اکتان بوستر برای مصارف مسابقه‌ای هم دلیل مشخصی دارد. موتور خودروهای مسابقه‌ای تراکم بالاتری دارد و نیاز است که از بنزین با اکتان بالاتری برای آنها استفاده شود. به این ترتیب از اکتان بوسترهای قدرتمند برای این خودروها استفاده می‌شود تا موتور عملکرد مناسب خود را حفظ نماید. اندازه گیری عدد اکتان بنزین و اکتان بوستر عدد اکتان بنزین و اکتان بوستر با معیارهای مختلفی سنجیده می‌شود. مهم‌ترین این معیارها RON، MON و AKI هستند که در ادامه به بررسی آنها می‌پردازیم. RON RON مخفف عبارت Research Octane Number به معنی عدد اکتان تحقیقاتی است. این عدد با استفاده از بنزین در یک موتور آزمایشی با نسبت تراکم متغیر و مقایسه نتایج با ایزو اکتان و هپتان به دست می‌آید. MON MON یا Motor Octane Number به معنی عدد اکتان موتور است. در حالی که عدد RON در دور موتور 600 دور بر دقیقه به دست می‌آید، برای رسیدن به عدد MON، موتور در دور 900 دور در دقیقه کار می‌کند. برای این روش هم از همان موتور استفاده می‌شود با این تفاوت که ترکیب هوا و سوخت از قبل به حرارت رسیده، سرعت موتور بالاتر است و زمان بندی احتراق متغیر است. معمولا عدد MON به دست آمده در حدود 8 تا 12 واحد در مقایسه با RON پایین‌تر است اما ارتباط مستقیمی بین این دو واحد وجود ندارد. AKI AKI یا Anti-Knock Index با استفاده از فرمول R+M/2 به دست می‌آید و به عبارتی متوسط عدد RON و MON است. در کشورهای اروپایی، پاکستان ، استرالیا، نیوزیلند، و چند کشور دیگر عدد RON بر روی پمپ بنزین درج می‌شود. آمریکا، کانادا، برزیل و چند کشور دیگر AKI را مد نظر قرار می‌دهند که گاهی با نام PON هم شناخته می‌شود. تفاوت RON، MON و AKI به دلیل تفاوت 8 تا 12 واحدی بین RON و MON، عدد AKI هم در آمریکا و کانداد استفاده می‌شود، حدود 4 تا 6 واحد کمتر از واحدی است که برای بنزین مشابه در سایر کشورها مورد استفاده قرار می‌گیرد. علت اختلاف قیمت اکتان بوستر از یک برند در خاورمیانه و اروپا چیست؟ بهترین برندهای اکتان بوستر در دنیا بهترین اکتان بوستر بازار در ایران برندهایی زیادی به عنوان باکیفیت‌ترین اکتان‌ها شناخته می‌شوند اما این برندها در دنیا جایگاهی نداشته و برای خودروهای مدرن دنیا توصیه نشده‌اند. معتبرترین برندهای اکتان بوستر در دنیا را باید،BOOSTane .LUCAS، TORCO، ROWE و چنین برندهایی بدانیم. قیمت اکتان در بازارهای جهانی اکتان‌های مرغوب درسراسر دنیا قیمتی بین 15 تا 35 دلار دارند که اگر این اعداد را با اکتان بوسترهای داخل بازار های ایران مقایسه کنید متوجه خواهید شد که در بهترین حالت ممکن با احتساب دلار 25 هزار تومانی هر اکتان اروپایی و یا آمریکایی در بازار ایران میبایست در خوشبینانه ترین حالت قیمتی در حدود 250 هزار تومان داشته باشد . در بازار ایران شما قادر به خرید اکتان بوستر هایی با قیمت های عجیب 10 تا 50 هزار تومانی هستید که اگر هر کدام از این اکتان بوسترها را به آزمایشگاه برده و مشخصات آن را بررسی کنید در اکثر مواقع متوجه خواهید شد که به جای آنکه در این اکتان ها از ادتیوهای مخصوص استفاده شود اکثریت این اکتان ها از تینر تشکیل شده اند که نه تنها سودی برای ما ندارند بلکه تمامی قطعات پلاستیکی مسیر سوخت شما را نابود خواهند کرد . نکته بسیار مهم در حال حاضر اکتان بوستر با برندهای مختلف و در سراسر کشور و به ویژه در پمپ بنزین‌ها به راحتی یافت می‌شود. نکته مهم این است که در این بین درصد بالایی از اکتان‌های فروخته شده تقلبی و یا بی کیفیت هستند. این اکتان‌ها نه تنها کمکی به خودرو نمی‌کنند، بلکه در دراز مدت و یا حتی در استفاده‌های اولیه، آسیب‌های جدی به خودرو شما وارد می‌کنند. به علاوه اینکه قرص‌های افزایش اکتان بنزین مورد تایید هیچ موسسه جهانی نبوده و هیچ کمپانی معتبری به تولید آنها نمی‌پردازد. بنابراین از استفاده از این قرص‌ها هم پرهیز کنید. دیده شده که بسیاری از کاربران، از تینر در داخل بنزین خود استفاده می‌کنند که در مقاله‌ای جداگانه به بررسی تاثیرات منفی استفاده از تینر پرداخته‌ایم. گران ترین و بهترین اکتان بوستر دنیا برند BOOSTane آمریکا با اعداد عجیبی که به ثبت رسانده بدون شک بهترین و متفاوت ترین اکتان بوستر در سراسر دنیا میباشد . اگر در تصویر دقت کنید این اکتان بوستر قادر است عدد اکتان را به عدد غیر قابل باور 116 برساند که محصول آبی رنگ شرکت بوستین فقط برای مصارف مسابقه ای است و برای خودروهای سواری رنگ مشکی آن عدد اکتان را به 100 می رساند . بوی اکتان بوستر با کیفیت چگونه است ؟ سوالی که برای خیلی ها پیش آمده در مورد بوی اکتان های با کیفیت است . در بازار ایران 90% اکتان های موجود بوی تینر می دهند که به آنها پایه تینری گفته میشود . این اکتان های پایه تینری به هیچ عنوان برای استفاده به شما توصیه نمی شود و اگر اکتان بوستری خریدید و درب آنرا باز کردید و بوی تینر میداد به هیچ عنوان از آن اکتان بوستر استفاده نکنید . بوی اکتان بوستر های با کیفیتی که در سراسر دنیا در بازارهای جهانی وجود دارند تقریبا بویی شبیه به بوی حشره کش است و به هیچ عنوان هیچ کدام از برندهای مطرح دنیا بویی شبیه به تینر نمی دهند . نحوه استفاده از اکتان بوستر به چه صورت است؟ اکتان بوستر یک مایع است که باید محتوی ظرف آن را در داخل باک بنزین خود خالی کنید. هر اکتان بوستر مقدار مشخصی از بنزین را پوشش می‌دهد که بر روی قوطی و دستورالعمل استفاده از آن ثبت شده است. در مورد اکتان‌ها باید به این نکته توجه کنید که به دلیل اینکه مشتقات نفتی هستند، در صورت باز ماندن در و باقی ماندن در هوای آزاد، امکان پریدن آنها وجود دارد. بنابراین هر قوطی اکتان را برای یک باک کامل استفاده نمایید.